ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

ตอนที่ 23 มีธุระก็เรียกฉันได้เลย

6 นาที· 1.5K คำ

พอพูดแบบนี้ ทุกคนก็หันไปมองเครื่องซักผ้าใหม่เอี่ยมสิบเครื่อง ใครเล่าจะยังปฏิเสธได้อีก

ยังมีผู้เช่าชายบางคนที่ปกติไม่ค่อยใส่ใจสุขอนามัยส่วนตัว วิ่งมาขอโทษซูเถา ท่าทางจริงใจสุด ๆ

จวงหว่านมองคนเหล่านั้น ก่อนอดทอดถอนใจบอกซูเถาไม่ได้ว่า

“บรรยากาศที่นี่ดีมากเลยนะ บ้านที่ฉันเคยเช่าเมื่อก่อน ทางเดินสกปรกจะตาย เจ้าของบ้านก็ทำเป็นไม่เห็น ส่วนผู้เช่าก็ทะเลาะกันเพราะใครสักคนเอาเศษอาหารกับน้ำแกงไปเททิ้งตรงทางเดิน ถึงขั้นลงไม้ลงมือกันด้วย”

ซูเถาพยักหน้า “เพราะงั้นการคัดผู้เช่าที่เหมาะสมจึงสำคัญมาก ก่อนย้ายเข้าควรโทรคุยกับผู้เช่า ทำความเข้าใจคนคนนั้นให้ละเอียด เราจะปล่อยพวกตัวปัญหาเข้ามาไม่ได้ ไม่อย่างนั้นทุกคนอยู่กันไม่สบายใจ”

จวงหว่านรีบจดจำไว้

ซูเถารู้สึกโล่งขึ้นมาก ปัญหาสุขอนามัยก็จัดการได้แล้ว แถมยังมีผู้ช่วย ภาระบนบ่าจึงเบาลงทันตา

ที่เหลือก็แค่ให้จวงหว่านรีบหาผู้เช่าสำหรับห้องชุดแบบหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นสองห้อง แล้วคัดเลือกให้เธอดู

แต่วันสบาย ๆ ของเธอยังไม่ทันผ่านไปสองวัน ก็เกิดเรื่องขึ้น

พี่น้องแซ่เถาตายแล้ว

ตอนซูเถาได้ยินข่าว หนังศีรษะก็ชาวาบไปหมด

เจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารติดต่อเธอพร้อมกัน ให้เธอไปยืนยันศพ

ตอนนั้นเองซูเถาถึงรู้ว่าพี่น้องแซ่เถาเป็นเด็กกำพร้า พอพวกเพื่อนเสเพลรู้ว่าทั้งคู่เกิดเรื่องจนตาย ก็หนีหายกันไปหมด

“ใช่พวกเขาไหมครับ?” นิติเวชในชุดกาวน์สีขาวเปิดผ้าคลุมศพพลางถาม

ซูเถาเห็นรูเลือดท่วมขนาดใหญ่บนหน้าอกของทั้งสองคนทันที ราวกับถูกของบางอย่างแทงทะลุ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป