ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

ตอนที่ 8 เจียงจิ่นเวยผู้ริษยา

5 นาที· 1.1K คำ

สือจื่อจิ้นไม่พูดพร่ำทำเพลง จ่ายค่าเช่าแทนลูกน้องของตัวเองทันที

เหรียญสหพันธ์ +15,000

แต่ทั้งสองคนคงต้องรออีกหลายวันกว่าจะกลับมาอยู่ที่นี่ได้

ซูเถารู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง เหมือนได้เปรียบกินค่าเช่าของคนอื่นไปหลายวัน

แต่พ่อแม่ผู้มีพระคุณทั้งสองดูจะไม่ใส่ใจ แถมยังขนอาหารเช้าที่เหลืออยู่ในเครื่องทำอาหารเช้าไปจนหมดอีกด้วย

เหรียญสหพันธ์ +210

จากนั้นคนที่ต้องออกไปทำภารกิจก็ออกไป คนที่ต้องไปเรียนก็ไปเรียน ส่วนซูเถาต้องเข้าไปในฐานที่มั่นเพื่อซื้อเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสักสองสามชุด

ตั้งแต่ออกจากบ้านตระกูลซูมา เธอแทบไม่ได้เอาอะไรติดตัวมาเลย

แต่ก็ไม่มีอะไรให้เอามาด้วย หลี่เหลียนหรงไม่เคยซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้เธอตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา มีแต่เสื้อผ้าที่คนอื่นไม่ใช้แล้วส่งต่อมาให้

ซูเถากัดฟัน ตั้งใจว่าต่อจากนี้ถ้ามีเงินเหลืออยู่ในมือเมื่อไร จะไม่ยอมให้ตัวเองต้องลำบากอีก

ตู้เสื้อผ้าไม้เนื้อแข็งในห้องของเธอยังว่างเปล่าอยู่เลย

เธอเดินเล่นในศูนย์การค้าเขตตะวันออกก่อน ซื้อชุดชั้นใน กางเกงใน และถุงเท้าที่จำเป็นให้ครบ

รวมแล้วใช้เงินแค่ 50 เหรียญสหพันธ์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป