สือจื่อจิ้นไม่พูดพร่ำทำเพลง จ่ายค่าเช่าแทนลูกน้องของตัวเองทันที
เหรียญสหพันธ์ +15,000
แต่ทั้งสองคนคงต้องรออีกหลายวันกว่าจะกลับมาอยู่ที่นี่ได้
ซูเถารู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง เหมือนได้เปรียบกินค่าเช่าของคนอื่นไปหลายวัน
แต่พ่อแม่ผู้มีพระคุณทั้งสองดูจะไม่ใส่ใจ แถมยังขนอาหารเช้าที่เหลืออยู่ในเครื่องทำอาหารเช้าไปจนหมดอีกด้วย
เหรียญสหพันธ์ +210
จากนั้นคนที่ต้องออกไปทำภารกิจก็ออกไป คนที่ต้องไปเรียนก็ไปเรียน ส่วนซูเถาต้องเข้าไปในฐานที่มั่นเพื่อซื้อเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสักสองสามชุด
ตั้งแต่ออกจากบ้านตระกูลซูมา เธอแทบไม่ได้เอาอะไรติดตัวมาเลย
แต่ก็ไม่มีอะไรให้เอามาด้วย หลี่เหลียนหรงไม่เคยซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้เธอตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา มีแต่เสื้อผ้าที่คนอื่นไม่ใช้แล้วส่งต่อมาให้
ซูเถากัดฟัน ตั้งใจว่าต่อจากนี้ถ้ามีเงินเหลืออยู่ในมือเมื่อไร จะไม่ยอมให้ตัวเองต้องลำบากอีก
ตู้เสื้อผ้าไม้เนื้อแข็งในห้องของเธอยังว่างเปล่าอยู่เลย
เธอเดินเล่นในศูนย์การค้าเขตตะวันออกก่อน ซื้อชุดชั้นใน กางเกงใน และถุงเท้าที่จำเป็นให้ครบ
รวมแล้วใช้เงินแค่ 50 เหรียญสหพันธ์