ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

ตอนที่ 11 เปิดให้เช่าที่พักแก่คนภายนอก

6 นาที· 1.5K คำ

ซูเถาไม่คิดเลยว่าประกาศที่ติดออกไปจะได้รับกระแสตอบรับอย่างล้นหลาม

ชั่วพริบตาเดียว เครื่องสื่อสารของเธอก็แทบถูกโทร.เข้าจนพัง

เธอตกใจจนรีบตัดการสื่อสาร แล้วรวบรวมรายชื่อ 100 คนแรกที่ติดต่อเข้ามาทำเป็นตาราง เริ่มคัดกรอง

คนที่ไม่มีงานประจำหรือไม่มีรายได้ไม่รับ เพื่อป้องกันข้อพิพาทเรื่องค่าเช่าในภายหลัง

คนที่มีประวัติอาชญากรรมหรือเคยใช้ชีวิตเป็นอาชญากรหนีตายไม่รับ

คนติดยาและผู้ประกอบอาชีพพิเศษไม่รับ

ไม่ใช่ว่าเธอเลือกปฏิบัติ แต่เธอต้องรับผิดชอบต่อผู้เช่าทุกคน

ถ้ามีฆาตกรโรคจิตปะปนเข้ามาแล้วทำร้ายผู้เช่าคนอื่น หรือคนติดยายุยงให้คนอื่นทำผิดกฎหมาย หรือผู้ประกอบอาชีพพิเศษชักชวนนักเรียนลงไปทำงานในวงการนั้น เรื่องคงวุ่นวายกันใหญ่

ระหว่างนั้น ซูเถายังเห็นชื่อซูเจิ้งชิงด้วย เขาเป็นลูกชายคนโตที่พ่อเฮงซวยของเธอมีกับภรรยาเก่า และเป็นพี่ชายต่างแม่ของเธอ

ซูเถอนึกขึ้นได้ว่าซูเจิ้งชิงคบกับใครคนหนึ่งตั้งแต่ปีก่อนแล้ว ที่ยังไม่ได้แต่งเข้าบ้านก็เพราะไม่มีที่อยู่

คราวนี้คิดจะมาหาบ้านแต่งงานที่นี่หรือไง?

ซูเถาจำฝังใจ ขีดชื่อเขาทิ้งทันที

ตอนเด็ก ๆ ซูเจิ้งชิงรังแกเธออยู่ไม่น้อย ของกินที่เธอกำลังจะเอาเข้าปาก เขาก็ต้องแย่งไป ต่อให้ทำเสียเปล่าก็ไม่ยอมให้เธอกิน

ฮึ!

...หลังคัดกรองแล้วเหลือ 20 คน ซูเถาโทร.ไปถามทีละคนอีกครั้ง ไล่คนแปลก ๆ ที่ไม่ตอบตรงประเด็น เอาแต่หลบเลี่ยงออกไปหลายคน

สุดท้ายก็ได้ผู้เช่า 12 คน มีทั้งชายหญิง เด็กและคนแก่ ดูแล้วล้วนเป็นคนดีที่ประวัติขาวสะอาด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป