ค่ำคืนนี้ ลู่ฝานจิตใจไม่สงบ หลังจากไป๋โหรวเอ๋อปรากฏตัว ทำเอาหัวใจแห่งมหาเต๋าของเขาสั่นคลอน
ได้แต่นั่งเงียบทั้งคืน
รุ่งเช้าวันถัดมา เฉินเสวียนหลี่พาผู้บำเพ็ญในตระกูลมารอลู่ฝานแต่เช้า
ประตูห้องเปิดออก ลู่ฝานสาวเท้าออกมาช้า ๆ เห็นเฉินเสวียนหลี่ยืนคอยอยู่หน้าประตู จึงเอ่ยถาม “ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายขั้นสร้างฐานขั้นปลายนั่นมาหรือยัง?”
“ใกล้จะถึงแล้ว เมื่อถึงเวลาเจ้าบอกว่าเป็นสหายสนิทของข้ามาหลายปี ได้รับคำเชิญมาช่วยเหลือเป็นพิเศษ ก็จะขจัดความระแวงของเจ้าขั้นสร้างฐานขั้นปลายนั่นได้”
“ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายคนนี้ชอบเก็บเกี่ยวปฐมพลังหยินของศิษย์หญิงมาบำเพ็ญ นานวันเข้าจิตใจจึงบิดเบี้ยวอำมหิต อย่าได้ยั่วยุให้เขาโกรธเป็นอันขาด”
เฉินเสวียนหลี่กล่าว
“อืม” ลู่ฝานพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นทุกคนก็มุ่งหน้าไปยังโถงใหญ่
ถึงโถงใหญ่แล้ว ลู่ฝานเองก็กังวลไม่น้อย ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานขั้นปลาย หากต้องลงมือ เขายังมิใช่คู่ต่อสู้ในตอนนี้
นอกจากใช้จื่อเยวียน แต่ลู่ฝานยังไม่อยากเปิดเผยหุ่นเชิดขั้นแก่นทองคำ แถมปราณแท้เขายังเสียหายหนัก ไม่เหมาะลงแรงเข่นฆ่าอีก
ดังนั้นหากปิดบังผ่านไปได้ก็ดีที่สุด หากปิดบังไม่ได้จริง เขาก็ได้แต่หลบลี้หนีไป ไม่ยุ่งเกี่ยวกับตระกูลเฉินอีก
ระหว่างลู่ฝานครุ่นคิด ญาณทิพย์ขั้นสร้างฐานขั้นปลายก็แผ่ปกคลุมเข้ามาในโถงใหญ่ราวฟ้าถล่ม
เห็นดังนั้น เฉินเสวียนหลี่ก็ลุกขึ้นทันที เกรงจะทำให้รุ่นน้องในเฉินเจียเป่าตื่นตระหนก จึงปล่อยญาณทิพย์คุ้มครองเฉินเจียเป่าไว้
ส่วนลู่ฝานเองก็ปล่อยญาณทิพย์ขั้นสร้างฐานขั้นกลางเสริมแรงเข้าไปเช่นกัน