เมื่อกลับถึงโรงเตี๊ยม ลู่ฝานก็นำแก่นทองและถุงเก็บของของอู๋เซิ่งออกมาทันที
เตาเติมฟ้าหล่อเลี้ยงพลังด้วยโชคชะตา ในบรรดาสิ่งต่าง ๆ แก่นทองและขั้นปฐมกำเนิดของผู้บำเพ็ญมีโชคชะตาอัดแน่นที่สุด กระทั่งยังเหนือกว่าแก่นอสูรของสัตว์ปีศาจเสียอีก
ลู่ฝานจึงเรียกเตาเติมฟ้าออกมาทันที เพื่อดูว่าแก่นทองเม็ดนี้จะมอบพลังให้ได้มากเพียงใด
ทันทีที่แก่นทองถูกโยนเข้าไปในเตาเติมฟ้า เตาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เพียงชั่วอึดใจ แก่นทองก็หลอมละลายจนหมด กลายเป็นพลังแห่งโชคชะตาหลอมรวมเข้าไปในเตาเติมฟ้า
แก่นทองเม็ดนี้เพิ่มพลังให้เตาเติมฟ้าได้เกือบสองส่วนเต็ม ๆ!
“ไม่เลว เป็นไปตามที่คาดไว้” ลู่ฝานเก็บเตาเติมฟ้าด้วยความพึงพอใจ จากนั้นจึงหยิบถุงเก็บของของอู๋เซิ่งขึ้นมา
หลังลบรอยประทับวิญญาณที่หลงเหลืออยู่แล้ว เขาก็ส่งญาณทิพย์เข้าไป สิ่งของภายในถุงเก็บของจึงปรากฏชัดแก่สายตา
มีอาวุธวิเศษระดับไม่สูงนักสิบกว่าชิ้น ดาบยาวชั้นยอดหนึ่งเล่ม หินวิญญาณสองพันก้อน นอกจากนั้นยังมียาเม็ดระดับต่ำกับแผ่นยันต์อีกนับไม่ถ้วน รวมทั้งเคล็ดวิชาหินผาเร้นลับหนึ่งเล่ม
“เคล็ดวิชาหินผาเร้นลับ เป็นวิชาฝึกกายธาตุดิน ดูท่าคงใช้ไม่ได้แล้ว” ลู่ฝานสะบัดมือ โยนเคล็ดวิชาหินผาเร้นลับกลับเข้าไปในถุงเก็บของ
จัดการถุงเก็บของของอู๋เซิ่งเรียบร้อยแล้ว ลู่ฝานก็ไม่ออกไปไหนอีก เขาอยู่ในห้องพักเพื่อประคองระดับการบำเพ็ญให้มั่นคง พลางรอลั่วเหยียน
พริบตาเดียว วันนัดหมายสามเดือนกับลั่วเหยียนก็มาถึง
...
เมืองเชียนเฟิง ตรอกหลัง
ลู่ฝานมาตามนัดและมาถึงตรอกหลังแต่เนิ่น ๆ เพื่อรอคอย
คราวก่อนลั่วเหยียนมาถึงตรงเวลา แต่คราวนี้ลู่ฝานรออยู่ในตรอกเป็นเวลานาน ท้องฟ้ามืดสนิทแล้วก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของลั่วเหยียน