เมื่อถูกลู่ฝานถาม ฉื่อเหมยไม่ได้ตอบตรง ๆ กลับเอ่ยถามว่า “สหายเต๋าลู่คุ้นเคยกับสถานการณ์ของปีศาจศพเสวียนหลิงตนนี้หรือไม่?”
“ไม่ค่อยคุ้นนัก นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยินชื่อมัน แต่ในเมื่อเป็นปีศาจศพ คงเกิดจากการดูดซับแก่นตะวันจันทราในสถานที่อัปมงคลบางแห่งจนศพกลายสภาพกระมัง” ลู่ฝานเอ่ย
ฉื่อเหมยส่ายหน้าทันที “หาใช่เช่นนั้นไม่ ผู้บำเพ็ญมากมายรู้เพียงว่าปีศาจศพเสวียนหลิงถือกำเนิดในสถานที่อัปมงคล และเมื่อปรากฏตัวก็มีพลังถึงขั้นแก่นทองช่วงปลาย แต่กลับไม่มีผู้ใดรู้เงื่อนไขการก่อกำเนิดของมัน”
“ขอฟังรายละเอียด” ลู่ฝานเอ่ย
“เงื่อนไขการก่อกำเนิดของปีศาจศพเสวียนหลิงมีสามประการ ประการแรก ก่อนตายปีศาจศพต้องเป็นผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทอง และแก่นทองต้องสมบูรณ์เมื่อสิ้นชีวิต ประการที่สอง สถานที่นั้นต้องมีซากศพจำนวนมาก เพื่อหล่อเลี้ยงปีศาจศพด้วยพลังหยิน ส่วนประการที่สามสำคัญที่สุด ที่แห่งนั้นต้องให้กำเนิดเพลิงปีศาจเสวียนหลิง”
เมื่อฉื่อเหมยกล่าวจบ ลู่ฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าฉายแววประหลาดใจ “เพลิงปีศาจเสวียนหลิง? นั่นคือสิ่งใด?”
“เพลิงปีศาจเสวียนหลิงเป็นเพลิงวิญญาณแต่กำเนิดที่มีเฉพาะในสถานที่อัปมงคล เงื่อนไขการถือกำเนิดเข้มงวดยิ่ง มักเกิดขึ้นพร้อมกับปีศาจศพเสวียนหลิง”
“เพลิงปีศาจเสวียนหลิงทะลวงผ่านการป้องกันที่ขับเคลื่อนด้วยพลังวิญญาณได้อย่างง่ายดาย ทั้งยังสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงแก่ร่างกายของผู้บำเพ็ญโดยตรง”
ฉื่อเหมยอธิบายอย่างช้า ๆ
เมื่อได้ฟัง ลู่ฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย “ผู้อาวุโสหมายจะชิงเพลิงปีศาจเสวียนหลิงหรือ?”