เมื่อได้ยินเช่นนั้น นักพรตสันโดษเฮยสือก็หัวเราะลั่นอย่างกำเริบเสิบสาน “ฮ่า ๆๆ! แค่เจ้าน่ะหรือ? ก่อนที่ข้าจะหลอมบัวโลหิตนี้สำเร็จ ข้ายังไม่เคยหวั่นเกรงเจ้า บัดนี้บัวโลหิตอยู่ในมือแล้ว พวกเจ้านับเป็นตัวอะไร?”
“รนหาที่ตาย!” มารเฒ่าจู๋พลันหน้าเคร่งขรึม ยกมือขึ้นทันที เปลวเพลิงสีดำพลุ่งออกจากฝ่ามือ จากนั้นจึงหันไปกล่าวกับเฉาเยว่ “น้องเฉา อาศัยช่วงที่เจ้ายักษ์นี่ควบคุมบัวโลหิตได้ไม่สมบูรณ์ รีบกำจัดมันเสียก่อน แล้วค่อยตัดสินแพ้ชนะกันระหว่างเราสองคน!”
เฉาเยว่ไม่ได้ตอบ เพียงสะบัดมือ กระบี่เกล็ดทองก็ปรากฏขึ้นในมือ
“เช่นนั้นก็ลองดู!” บัดนี้นักพรตสันโดษเฮยสือมีอาวุธแท้อยู่ในมือ จึงมั่นใจว่าต่อให้เผชิญผู้บำเพ็ญขั้นปฐมกำเนิดช่วงปลายก็ยังสู้ได้ ยิ่งต้องรับมือผู้บำเพ็ญขั้นปฐมกำเนิดทั้งหกที่รุมล้อม เขาก็ไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย
นักพรตสันโดษเฮยสือยกบัวโลหิตในมือขึ้น คลื่นสีเลือดสายหนึ่งพลันแผ่กระจายออกไป!
ชั่วพริบตา ผู้บำเพ็ญระดับต่ำที่ถูกหลอมให้กลายเป็นปีศาจศพ ต่างคลุ้มคลั่งราวกับสัตว์ป่า พุ่งเข้าใส่ผู้บำเพ็ญขั้นปฐมกำเนิดทั้งหกที่ลอยอยู่บนฟ้า!
“คิดว่าเศษสวะพวกนี้จะขวางข้าได้หรือ?” สิ้นเสียงมารเฒ่าจู๋ เขาก็โบกมือส่ง ๆ เปลวเพลิงสีดำพลันโหมกระหน่ำ ปีศาจศพที่ยังเข้าไม่ถึงตัว เพียงสัมผัสเปลวเพลิงทมิฬก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่านในพริบตา!
พวกมันถูกหลอมละลายเป็นแถบ ๆ!
แม้แต่เปลวเพลิงทมิฬที่ตกลงบนพื้นก็ลุกลามราวกับไฟนรกแผดเผาทุ่งหญ้า เผาผลาญเมืองหลักทั้งเมืองจนลุกโชน!
เห็นได้ชัดว่าพลังทำลายล้างของผู้บำเพ็ญขั้นปฐมกำเนิดระยะกลางสูงสุดผู้นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเพียงใด!
ยิ่งกว่านั้น เปลวเพลิงสีดำนี้ยังเป็นเพลิงวิญญาณอันทรงอานุภาพ อย่างน้อยก็เทียบเคียงเพลิงปีศาจเสวียนหลิงของลู่ฝานได้แล้ว ทั้งมารเฒ่าจู๋ยังควบคุมมันด้วยพลังของผู้บำเพ็ญขั้นปฐมกำเนิดระยะกลางสูงสุด ทำให้ทั้งรูปลักษณ์และอานุภาพแข็งแกร่งกว่าเพลิงปีศาจเสวียนหลิงที่ลู่ฝานปลดปล่อยออกมาในตอนนี้มากนัก