หลังจากลู่ฝานกับจุ้ยเทียนสังเกตเห็นความผิดปกติ ทั้งคู่ก็คิดจะกลับมณฑลหลิงเย่าทันที
ส่วนในยามนี้ นักพรตสันโดษเฮยสือคำนวณเวลาเกิดพายุทรายวันนี้ไว้แล้ว จึงคิดอาศัยโอกาสนี้หลบหนี
วิชาหลักเสาฟ้าที่เขาฝึกฝนนั้นทำให้ร่างกายแข็งแกร่งทนทาน ไม่หวั่นเกรงพายุทรายรุนแรงที่พัดโหมเข้ามาแม้แต่น้อย
“ฮ่า ๆ! พายุทรายมาอย่างที่คาด สวรรค์เข้าข้างข้าแล้ว!” นักพรตสันโดษเฮยสือมองพายุทรายน่าสะพรึงกลัวที่กำลังพัดเข้ามาจากเบื้องหน้า บดบังฟ้าดินจนมืดมิด แล้วหัวเราะเสียงดังทันที
จากนั้นเขาอาศัยร่างกายอันแข็งแกร่ง พุ่งตัวเข้าไปในพายุทรายโดยตรง!
ฟู่!
ชั่วพริบตาเดียว พายุที่รุนแรงและบ้าคลั่งก็หอบทรายเหลืองเข้าปกคลุมฟ้าดินทั่วทั้งผืน จนทุกสิ่งจมอยู่ในความมืดสลัว!
เพียงอึดใจเดียว ฟ้าแลบฟ้าร้องก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งพายุ! นอกจากนี้ยังมีลมหมุนขนาดเล็กนับไม่ถ้วนพัดตามมา เรียกได้ว่าแฝงอันตรายอยู่ทุกหนแห่ง
ทรายเหลืองที่พุ่งผ่านด้วยความเร็วสูงพัดกระหน่ำใส่ร่างนักพรตสันโดษเฮยสือ ทว่ากลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขาถึงกับคร้านจะสร้างม่านปราณขึ้นป้องกัน เพียงมุ่งหน้าบินฝ่าพายุทรายรุนแรงไปทั้งอย่างนั้น
ทว่าเบื้องหลัง มารเฒ่าจู๋กับเฉาเยว่และคนอื่น ๆ ที่ไล่ตามมา ต่างมีสีหน้าเขียวคล้ำ
“เจ้าปีศาจเฒ่าเฮยสือ! ถึงกับคิดอาศัยพายุทรายหนีไป!” เมื่อเห็นพายุทรายโถมเข้ามา ผู้บำเพ็ญหนานหมิงก็ยกมือสร้างม่านปราณขึ้นทันที
“เจ้าปีศาจเฒ่านั่น ดูภายนอกเหมือนคนสมองทึบ มีแต่กำลังวังชา ใครจะคิดว่าจะเจ้าแผนการถึงเพียงนี้ ดูท่าเขาคงรู้ตั้งแต่แรกว่าพวกเราวางกับดักรออยู่ จึงซ้อนแผนตามน้ำ ไม่เพียงทำพิธีหลอมดอกบัวโลหิตสำเร็จ ยังอาศัยจังหวะนี้หลบหนีไปได้อีก” บรรพชนเจียงกล่าวช้า ๆ