เมื่อกลับถึงสำนัก ลู่ฝานยื่นป้ายอาญาคืน ภารกิจยังคงล้มเหลว
อย่างไรก็ตาม ผู้ดูแลหน่วยในก็มิได้กล่าวอะไร อย่างไรเสียลู่ฝานก็แค่บุรุษขาพิการ ทั้งยังมีพลังแค่ขั้นฝึกปราณขั้นแปด การทำภารกิจไม่สำเร็จย่อมเป็นเรื่องปกติ
เมื่อกลับถึงกระต๊อบของสำนักนอก ลู่ฝานเริ่มรวบรวมสิ่งที่ยึดมาได้
ประการแรกเป็นของโจวซาน ประกอบด้วยค่ายกลสายฟ้าทั้งหกหนึ่งชุด ป้ายหยกเกราะหยกวิญญาณที่เสียหายหนึ่งชิ้น โอสถกู้หยวนอีกกว่าสิบเม็ด หินวิญญาณยี่สิบก้อน กระบี่ยาวอาวุธวิเศษขั้นต่ำหนึ่งเล่ม กับคัมภีร์ค่ายกลอีกหนึ่งเล่ม และแน่นอนว่ายังมีอาวุธวิเศษขั้นต่ำที่เจ้าตัวแย่งไปจากหลี่หนิวอีกหนึ่งชิ้น
โดยรวมแล้ว หาได้ยากจนข้นแค้น แต่ก็มิได้มั่งคั่งนัก
ส่วนของศิษย์หญิงผู้นั้น ยิ่งน่าสมเพชกว่า มีหินวิญญาณสิบก้อน มีดบินอาวุธวิเศษขั้นต่ำหนึ่งเล่ม กระบี่บินอาวุธวิเศษขั้นต่ำอีกหนึ่งเล่ม ยาวิเศษรักษาบาดแผลอีกสองสามเม็ด เพียงเท่านั้น
สิ่งที่ลู่ฝานให้ค่ามากที่สุด ก็คือชุดค่ายกลของโจวซาน เพราะถึงกับสามารถกักขังอสูรขั้นสองได้นานถึงเพียงนั้น นับว่ามีดีอยู่บ้าง
นอกจากนั้นคือป้ายหยกเกราะหยกวิญญาณที่เสียหาย ซึ่งลู่ฝานเคยเห็นในตำราภาพอาวุธวิเศษที่หลี่หนิวซื้อหามาให้
มันเป็นอาวุธวิเศษป้องกันชนิดใช้ครั้งเดียวที่ทรงพลังยิ่ง
เมื่อกระตุ้นเต็มกำลัง จะต้านทานการโจมตีของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานขั้นต้นได้หนึ่งครั้ง หรือแม้กระทั่งการโจมตีเต็มกำลังของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานขั้นกลางก็ยังไม่ถึงแก่ชีวิต
และที่สำคัญที่สุดคือมันป้องกันโดยอัตโนมัติ เพียงอัดพลังวิญญาณเข้าไปก็มีผลทันที