เมื่อผู้บำเพ็ญบรรลุขั้นแก่นทอง หากล้มเหลวเพียงครั้งเดียว ไม่เพียงพลังต้นกำเนิดจะบอบช้ำอย่างหนัก วัตถุดิบที่สะสมไว้ยังถูกใช้จนหมดสิ้น ต้องเริ่มรวบรวมใหม่อีกครั้ง
สิ่งที่ยากก็คือขั้นตอนการรวบรวมนี้ ลู่ฝานเคยเห็นหวังชิงจู๋ทุ่มเทเพื่อบรรลุขั้นแก่นทองที่สำนักเต๋า และในช่วงหลายปีที่เขาเก็บศพ เขาก็พบผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานที่ดับขณะนั่งสมาธิไม่น้อยเช่นกัน
ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนล้วนใช้เวลามากมายไปกับการรวบรวมวัตถุดิบหลังจากล้มเหลวครั้งแรก แม้ท้ายที่สุดจะรวบรวมได้ครบ แต่อายุขัยกลับไม่อาจประคองต่อไปได้ จึงได้แต่ดับขณะนั่งสมาธิอย่างไร้ทางเลือก
เรื่องนี้จึงเป็นเครื่องเตือนใจลู่ฝาน ไม่ว่าอย่างไร หากเขาจะบรรลุขั้นแก่นทอง ก็ต้องสำเร็จในครั้งเดียว
หลังจากเย่หลิงซีจัดการเรื่องที่ต้องกำชับเสร็จเรียบร้อย นางก็รีบมุ่งหน้าไปยังถ้ำพำนักปิดด่านของสำนักหุบเขาหลิง วางค่ายกลปิดกั้นหลายชั้น ก่อนเริ่มลงมือบรรลุขั้นแก่นทอง
“สองปีนี้คงผ่านไปอย่างยากลำบาก” ลู่ฝานมองถ้ำพำนักปิดด่านของเย่หลิงซี แล้วถอนหายใจ
อย่างไรเสีย การพิทักษ์มรรคาย่อมต่างจากการปิดด่าน หากเป็นการปิดด่าน ลืมตาขึ้นอีกครั้งก็ผ่านไปหลายปีแล้ว โดยแทบไม่รู้สึกถึงกาลเวลา
แต่การพิทักษ์มรรคาจำเป็นต้องเฝ้าค่ายกลทุกวัน ทั้งยังต้องคอยระแวดระวังภัยคุกคามจากภายนอก ต้องทนผ่านวันคืนไปทีละวันราวกับปุถุชน
เย่หลิงซีย่อมเข้าใจเรื่องนี้ดี ดังนั้นการที่ลู่ฝานยอมพิทักษ์มรรคาให้นางถึงสองปี จึงนับเป็นบุญคุณใหญ่หลวง
ทว่าลู่ฝานก็ไม่ได้คิดจะนั่งนิ่งอยู่เฉย ๆ ตลอดสองปี เมื่อว่างก็ฝึกเคล็ดกระบี่ หรือไม่ก็ปล่อยอีกาสามตาออกไปบินเล่น ชีวิตจึงยังพอสงบสบาย