การต่อสู้กับอสูรขั้นห้าในครั้งนี้ ผู้ที่สูญเสียมากที่สุดคือเยว่เหยากับฟู่ชิง คนหนึ่งใช้ยันต์ผนึกวิญญาณขั้นสี่ที่เก็บสะสมไว้อย่างดีจนหมดเกลี้ยง อีกคนทำหุ่นเชิดศิลาศิลาขั้นสร้างฐานขั้นต้นพังเสียหาย
หากยังไม่อาจสังหารมันได้ ทั้งสองคนนี้ก็แทบจะหมดตัวแล้ว
ส่วนฉื่อเหมย แม้จะสิ้นเปลืองพลังไปมาก แต่ค่ายกลไม่ใช่ของสิ้นเปลือง เพียงเก็บธงค่ายกลกลับคืนก็ยังใช้ได้อีก
ลู่ฝานเสียเพียงโล่กระดูกขั้นกลางไปหนึ่งบาน ส่วนกระบี่อู๋ซินที่เสียบคาคออีแร้งอัสนี รอฆ่ามันได้ก็เก็บคืนมาได้ ไม่ถือว่าเสียหายใหญ่หลวง
“ฮ่า ๆ ขอแค่หนีไม่รอดก็พอแล้ว ศพตัวนี้เป็นของข้า!” ฟู่ชิงหัวเราะจนเห็นฟัน
“วางใจเถิด ไม่มีใครแย่งกับเจ้า” ฉื่อเหมยกล่าว
การสังหารอสูรขั้นห้าตัวนี้ นอกจากฉื่อเหมยแล้ว ลู่ฝานกับอีกสองคนล้วนมีโอกาสร่ำรวยขึ้นมาได้ก้อนใหญ่
อย่างเยว่เหยา หากนำน้ำเลือดแก่นของอีแร้งอัสนีไป ก็จะทำยันต์ธาตุอัสนีขั้นสี่ได้มากกว่าสิบแผ่นอย่างแน่นอน
ส่วนฟู่ชิง หากโชคดี ก็อาจหลอมหุ่นเชิดปีศาจขอบเขตแก่นปลอมขึ้นมาได้ พลังย่อมเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล
จากนั้นทั้งสี่ก็รีบไล่ตามทิศทางที่อีแร้งอัสนีหน้าคนหลบหนีไปทันที
หลังถูกลู่ฝานโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส ความเร็วในการเคลื่อนตัวของอีแร้งอัสนีก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด การไล่ตามทันเป็นเพียงเรื่องของเวลา
ขณะที่ทั้งสี่เร่งติดตาม จนระยะห่างจากอีแร้งอัสนีเหลือเพียงเอื้อมมือ
ทันใดนั้น!
ตูม!
กระบี่เล่มมหึมาสลักลายมังกรเล่มหนึ่งร่วงลงมาจากฟากฟ้า แทงทะลุแผ่นหลังของอีแร้งอัสนีได้อย่างแม่นยำ แรงมหาศาลทำให้มันร่วงลงทันที ถูกตรึงตายไว้กับพื้น!
หลังดิ้นรนอยู่ไม่กี่ครั้ง อีแร้งอัสนีก็สิ้นใจลงอย่างเด็ดขาด