เมื่อเห็นอีแร้งอัสนีหน้าคนถูกควบคุมไว้ ฟู่ชิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ จนเหงื่อเย็นชุ่มไปทั้งตัวก็ตบต้นขาฉาดด้วยความยินดีอย่างยิ่ง พลางเอ่ยว่า “ดี! สมกับเป็นปรมาจารย์ค่ายกลจริง ๆ แค่ทำเช่นนี้ก็ขังมันไว้ได้แล้ว!”
ครืน ๆ!
ทว่าเพิ่งดีใจได้ไม่ถึงสองอึดใจ เถาไม้ที่พันรัดมันไว้หลายชั้นก็ถูกสายฟ้าซัดจนคลายออกไปกว่าครึ่ง เหลือเพียงเถาไม้หลายสิบเส้นที่ยังพันรัดมันไว้อย่างแน่นหนา
“ค่ายกลสองลักษณ์! จงเปิด!” ฉื่อเหมยฉวยจังหวะได้เปรียบ เปิดใช้ค่ายกลที่สาม
ธงเล็กสองผืนซึ่งปักอยู่บนต้นไม้พลันทำงาน ท้องฟ้าปรากฏปลาคู่สีขาวดำสองตัวขึ้นมา จากนั้นปลาทั้งสองก็พันเกี่ยวกัน หมุนวนจนแปรเปลี่ยนเป็นแผนผังค่ายกลหยินหยางขนาดมหึมา
หึ่ง ๆ ๆ!
ปลาคู่หยินหยางปลดปล่อยแรงกระแทกลงมาเป็นระลอก ๆ อย่างต่อเนื่อง แฝงแรงกดดันอันหนักหน่วง
ภายใต้การควบคุมของค่ายกลใหญ่ทั้งสาม อีแร้งอัสนีหน้าคนจึงถูกกดข่มไว้ได้ ทว่ายังคงตรึงมันไว้กับที่ไม่ได้
อีแร้งอัสนียังคงดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง สายฟ้าถูกปลดปล่อยออกมาไม่ขาดสาย เกิดเสียงฟ้าร้องฟ้าแลบดังสนั่นเป็นระลอก!
“เซียนจื่อเยว่เหยา ยันต์ผนึกวิญญาณยังไม่เสร็จอีกหรือ!” ฉื่อเหมยมีเหงื่อเย็นเต็มหน้าผาก มือทั้งสองที่ควบคุมค่ายกลสั่นระริก เห็นได้ชัดว่ากำลังแบกรับแรงกดดันมหาศาล
“ใกล้แล้ว! ขอให้สหายเต๋าอดทนอีกสักครู่!” เยว่เหยาเปลี่ยนเคล็ดมือ เร่งเร้าพลังยันต์ผนึกวิญญาณสุดกำลัง
ยันต์ผนึกวิญญาณทั้งสามแผ่นเริ่มเปล่งประกายเรืองรอง ทว่ายังไม่เปิดใช้งาน
“สหายเต๋าฟู่ สหายเต๋าหลี่! รีบมาช่วยข้าเร็วเข้า ข้ากดข่มมันไว้ได้อีกไม่นาน!” ยามนี้ฉื่อเหมยใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีจนใบหน้าซีดขาวลงให้เห็นชัด