ชั้นที่สามแห่งนี้ไม่มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดมีชีวิตรอดได้ ต่อให้มีอยู่จริง ก็เป็นเพียงภูตเพลิงเช่นเดียวกับมังกรเพลิงเท่านั้น ฉู่หลิงเสวี่ยจึงรู้ว่าอีกาตัวนั้นถูกมนุษย์ปล่อยออกมา
แต่ในสถานที่แห่งนี้ นอกจากพวกนางที่เพิ่งเข้ามา ก็เหลือเพียงลู่ฝานเท่านั้น ดังนั้นอีกาตัวนี้ย่อมเป็นลู่ฝานที่ปล่อยออกมา
ฉู่หลิงเสวี่ยจึงไม่ได้โจมตีอีกาตัวนั้น ปล่อยให้อีกาสามตาบินมาเกาะบนไหล่ของนาง
「สหายเต๋าลู่ เจ้าไปซ่อนอยู่ที่ใดหรือ?」ฉู่หลิงเสวี่ยถาม
「อยู่แถวนี้ ไม่กล้าเข้าใกล้เกินไป สถานที่แห่งนี้อันตรายยิ่ง ดูท่าการสำรวจสมบัติโดยลำพังจะไม่ง่ายเลย」อีกาเอ่ยวาจามนุษย์ขึ้นฉับพลัน เป็นเสียงถ่ายทอดจากวิญญาณของลู่ฝาน
「ชั้นที่สามนี้มีเพียงเขตเดียวที่สมบัติจะปรากฏ ทุก ๆ 100 ปีจะพ่นสมบัติออกมา 7 ชิ้น อาจเป็นสมบัติฟ้าดิน โอสถวิเศษ หรือสมบัติโบราณก็ได้」ฉู่หลิงเสวี่ยกล่าว
「7 ชิ้น? แบ่งกันคงไม่พอกระมัง」ลู่ฝานมีสีหน้าจนใจ
「ใครบอกว่าจะต้องแบ่งให้พวกเขา?」ฉู่หลิงเสวี่ยเอ่ยขึ้นอย่างฉับพลัน
สิ้นคำ ลู่ฝานชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด ก่อนถามว่า「อย่างไร? สหายเต๋าฉู่คิดจะยึดสมบัติเหล่านี้ไว้เป็นของตนหรือ?」
「หญ้าทิพย์ขับขานเชื่อมเทพ ข้าไม่มีโอกาสได้มาแล้ว แต่สมบัติเหล่านี้ จะปล่อยให้พวกเขาเอาไปอีกไม่ได้」
「สหายเต๋าลู่กล้าร่วมมือกับข้า เสี่ยงดูสักครั้งหรือไม่?」
ฉู่หลิงเสวี่ยเอ่ยช้า ๆ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่ฝานก็มีสีหน้าตื่นตะลึง「สหายเต๋าฉู่ ต่อให้เราร่วมมือกัน พวกเขาก็มีผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองถึง 9 คน แล้วเราจะเป็นคู่ต่อสู้ได้อย่างไร?」
「ข้าตกลงร่วมมือกับซ่งจื้อหย่วนแล้ว เขาจะไม่แย่งชิงสมบัติเหล่านี้กับข้า ศัตรูของเรามีเพียง 7 คน」ฉู่หลิงเสวี่ยกล่าวขึ้นอย่างฉับพลัน