หลังเหินเข้าสู่โลกหลอมละลายชั้นที่สาม ลู่ฝานก็ได้ประจักษ์ถึงความร้ายกาจของพิษเพลิงในทันที
ม่านพลังปราณที่เขาปลดปล่อยออกมาแทบถูกกัดกร่อนให้เห็นได้ด้วยตาเปล่า ราวกับมีแมลงตัวจิ๋วนับร้อยล้านคอยกัดกินเกราะคุ้มกันอยู่ทุกขณะ!
ลู่ฝานจำต้องปลดปล่อยม่านพลังปราณออกมาอีกชั้น พร้อมยัดยาเติมปราณหลายเม็ดเข้าปาก หลังจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เขาจึงกล้าเดินหน้าลึกเข้าไปต่อ
ตูม!
ตูม!
เหินไปได้ไม่นาน ลาวาเดือดพล่านเบื้องล่างก็พ่นทะลักออกมา กลายเป็นเสาเพลิงสูงเสียดฟ้าทีละต้น!
“สถานที่แห่งนี้มีสมบัติอยู่จริงหรือ?” ลู่ฝานเผยสีหน้าฉงน
ฟู่...
ทว่าในขณะที่เขากำลังครุ่นคิด จู่ ๆ เสาลาวายาวหลายสิบจั้งก็พุ่งขึ้นมาจากใต้ลาวา ลู่ฝานรีบวูบร่างหลบหลีกทันที
ทีแรกเขาคิดว่าเป็นเพียงเสาลาวาธรรมดา แต่ในชั่วพริบตาต่อมา เสาลาวากลับราวกับมีชีวิตขึ้นมา ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นมังกรอัคคีสีแดงฉานทั้งร่าง อ้าปากกว้างดุจอ่างโลหิตพุ่งเข้าใส่เขา!
ลู่ฝานสะดุ้ง สีหน้าแปรเปลี่ยน ยกมือเรียกกระบี่กลืนแสงออกมาในทันที แล้วฟาดฟันกระบี่เดียวผ่ามังกรอัคคีตัวนั้นเป็นสองซีก!
“หรือพิษเพลิงที่สะสมมานานแสนนานในที่แห่งนี้จะก่อกำเนิดวิญญาณเพลิงขึ้นมาแล้ว?” ลู่ฝานรีบเปิดญาณทิพย์กวาดมองลงไปเบื้องล่าง
เป็นดังที่คิด!
ภายใต้การกวาดตรวจของญาณทิพย์ มังกรอัคคีมากมายสุดลูกหูลูกตาพลิกตัว พุ่งทะยาน และพันเกี่ยวกันอยู่ในลาวา ภาพที่เห็นแน่นขนัดจนชวนให้เหงื่อเย็นผุดพราย!
ลู่ฝานไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย รีบพุ่งไปข้างหน้าทันที
ตูม ตูม ตูม!
ทว่าเขายังไม่ทันขยับ มังกรอัคคีหลายร้อยตัวที่ซ่อนอยู่ใต้ลาวาก็พุ่งออกมาพร้อมกัน แย่งกันโจมตีลู่ฝาน ปิดตายทางหนีทุกด้าน!