ลู่ฝานนำโอสถสองเม็ดที่พบในโพรงไม้ออกมา เก็บลงถุงเก็บของ จากนั้นให้หินวิญญาณแก่หลี่หนิวอีกสิบกว่าก้อน ให้เขาไปที่ตลาดย่อยของสำนักซื้อตำราภาพโอสถ และตำราภาพประเภทอื่น ๆ มาด้วย
ตลาดย่อยของสำนัก ไม่ใช่ตลาดบำเพ็ญ เป็นเพียงร้านค้าที่สำนักจัดตั้งขึ้นเพื่ออำนวยความสะดวกให้ศิษย์ในสำนักได้ทำความเข้าใจโลกแห่งการบำเพ็ญ โดยจำหน่ายข้อมูลข่าวสารบางอย่าง เช่น ตำราภาพโอสถ ตำราภาพสัตว์วิญญาณ ตำราภาพอาวุธวิเศษ และยังมีเคล็ดวิชาบางส่วนจำหน่ายด้วย
รวมถึงแผนที่หลากหลาย การกระจายตัวของขุมกำลัง และความรู้เบ็ดเตล็ดอีกมากมาย
เหตุที่ลู่ฝานให้หลี่หนิวไปซื้อตำราภาพต่าง ๆ มา ก็เพื่อต้องการเร่งศึกษาความรู้เกี่ยวกับโลกแห่งการบำเพ็ญ
อย่างไรก็ตาม อีกสิบห้าปีข้างหน้าต้องออกเดินทาง หากไม่เตรียมพร้อมอย่างสมบูรณ์ ก็คงเหมือนคนตาบอดที่มองไม่เห็นสิ่งใด ไม่เข้าใจอะไรเลย
หลังจากหลี่หนิวซื้อตำราภาพกลับมาเป็นตั้งใหญ่ ลู่ฝานก็เริ่มอ่านตั้งแต่ตำราภาพโอสถ พลางเปรียบเทียบไปด้วย
แต่น่าเสียดาย ในตำราภาพโอสถมีบันทึกตั้งแต่โอสถขั้นหนึ่งไปจนถึงโอสถขั้นเก้า นับร้อยชนิด รวมทั้งประเภทของกลิ่นโอสถ แต่กลับไม่มีข้อมูลของโอสถสองเม็ดนี้เลย
"หรือว่าสองเม็ดนี้จะเป็นโอสถขั้นสูงอะไรสักอย่างที่ตกทับสูญหายไปนานแล้ว?" ลู่ฝานเกาศีรษะ
ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ ลู่ฝานก็ไม่กล้ากิน หากเผอิญเป็นโอสถขั้นสูง กินเข้าไป อีกเดี๋ยวคงร่างระเบิดตายคาที่
จากนั้นลู่ฝานก็เริ่มอ่านตำราเล่มอื่น
พอได้อ่านก็หยุดไม่ได้เลย อ่านติดต่อกันถึงสามวัน ดวงตาแทบบอด