เช่นนี้เอง ลู่ฝานก้าวเดินอย่างสบายอารมณ์ราวกับทอดน่องในเรือกสวน พลางใช้ญาณทิพย์กวาดตรวจค้นหาร่องรอยผู้บำเพ็ญชั่วร้ายไปด้วย
เมื่อลู่ฝานบินช้า ๆ ในเทือกเขาได้ราวครึ่งธูป ก็สัมผัสได้ราง ๆ ว่าในป่าทึบเบื้องล่างซ่อนกลิ่นอายสามสายไว้
“ไอ้หนุ่มบนฟ้าขั้นฝึกปราณชั้นสิบ พวกเราสามคนร่วมมือกันจัดการมันเร็ว ๆ เถิด” ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายคนหนึ่งเงยหน้ามองลู่ฝานพลางว่า
เห็นได้ชัด ทั้งสามคือคนที่เจิ้นเหรินคูหรงวางไว้ในป่าเพื่อลอบโจมตีโดยเฉพาะ
หากพบผู้ใดหลงมาเพียงลำพังก็จะกรูเข้าจู่โจมพร้อมกัน สังหารในพริบตา แล้วซ่อนตัวใหม่
ทั่วทั้งเขาฟ้าคะนองนี้เต็มไปด้วยค่ายกลใหญ่ มีนักลอบสังหารซ่อนเร้นอยู่ เรียกได้ว่าอันตรายรอบด้าน
หากเป็นศิษย์ธรรมดา เกรงว่าคงติดกับเป็นแน่
“ดี! เตรียมลงมือ!”
“ไป!”
ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายขั้นฝึกปราณชั้นสิบทั้งสามเกือบพร้อมกันชักกระบี่บินออกมา พุ่งตรงไปยังลู่ฝานบนฟ้า
เมื่อเผชิญผู้บำเพ็ญชั่วร้ายที่ลอบจู่โจมเข้ามา ลู่ฝานเพียงยิ้มบาง ร่างพลันเอนไปด้านหลัง ร่วงลงอย่างอิสระ ขณะเดียวกันกระบี่ยาวอาวุธวิเศษใต้เท้าก็ลอยเข้าสู่กลางฝ่ามือ
เพียงเห็นวิชาแยกเงากระบี่คลี่อานุภาพ เงากระบี่ยี่สิบสายแนบกายลู่ฝานที่กำลังร่วงหล่นพลันเคลื่อนไหวพร้อมกัน พุ่งผ่านเบื้องหน้าผู้บำเพ็ญชั่วร้ายทั้งสามราวกับสายฟ้าแลบ
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...
ตูม!
ลู่ฝานคุกเข่าข้างเดียว กระแทกลงบนพื้นอย่างหนักหน่วง ซัดพัดใบไม้แห้งและฝุ่นละอองปลิวตลบ จากนั้นจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน เงากระบี่พลันหดกลับเข้าสู่กระบี่ยาวอย่างรวดเร็ว