การคุ้มกันมรรคาอย่างตรากตรำตลอดสองปีของลู่ฝาน ในที่สุดก็ไม่สูญเปล่า
ก้อนหินที่กดทับอยู่ในใจก็วางลงได้เสียที ขอเพียงเย่หลิงซีบรรลุขั้นแก่นทองสำเร็จ นางก็จะไม่ตกอยู่ในอันตรายอีก
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ แม้คราวนี้การคุ้มกันมรรคาให้เย่หลิงซีจะทำให้เสียเวลาไปสองปี แต่สิ่งที่ได้กลับมาก็นับว่าอุดมสมบูรณ์ยิ่ง
เมื่อลองคำนวณดูอย่างละเอียด เขาสังหารผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานไปทั้งสิ้น 21 คน ได้หินวิญญาณจากถุงเก็บของของพวกเขาเกือบ 20,000 ก้อน โอสถสร้างฐาน 4-5 เม็ด และโอสถไขกระดูกทอง 2 เม็ด
ยังมีแหวนทองคำอาวุธวิเศษขั้นสูงอีกหนึ่งวง รวมถึงโอสถรักษาบาดแผลและโอสถกู้หยวนนานาชนิดกว่าพันเม็ด ธงค่ายกลอีกหลายสิบผืน ซึ่งพอดีนำไปใช้จัดวางค่ายกลที่ฉื่อเหมยมอบให้ได้
นอกจากนี้ยังมีแผ่นยันต์ขั้นต่ำหลากชนิดกว่าร้อยแผ่น ส่วนอาวุธวิเศษขั้นต่ำมีมากเสียจนลู่ฝานคร้านจะนับ
น่าเสียดายเพียงอย่างเดียว ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานเหล่านี้ไม่มีน้ำค้างสวรรค์สร้างสรรค์เลยสักคน เห็นได้ว่าน้ำค้างสวรรค์สร้างสรรค์นั้นหาได้ยากยิ่ง
แต่ในบรรดาสิ่งของเหล่านี้ สิ่งที่ลู่ฝานใส่ใจที่สุดกลับเป็นแผนที่ทะเลทรายแผ่นหนึ่ง ซึ่งอยู่ในถุงเก็บของของบัณฑิตหน้าขาวคนนั้นก่อนหน้านี้ บนแผนที่ทำเครื่องหมายสถานที่คล้ายจุดซ่อนสมบัติไว้มากมาย
ทว่าลู่ฝานจำไม่ได้ว่าชางหลานมีเขตทะเลทรายอยู่ด้วย คิดว่าแผนที่นี้คงเป็นของแดนทรายไร้ขอบเขต
ลู่ฝานเคยอ่านจากบันทึกเบ็ดเตล็ดการบำเพ็ญเซียนว่า โลกแห่งการบำเพ็ญเซียนประกอบด้วยผืนแผ่นดินใหญ่สี่แห่งกับทะเลหนึ่งผืน
ชางหลาน ที่ราบสูงพสุธาหนา แดนพิศวงราตรีนิรันดร์ แดนทรายไร้ขอบเขต และทะเลชำระมลทิน ทั้งห้าแห่งนี้ประกอบกันเป็นโลกแห่งการบำเพ็ญเซียน