หลังจากอี้เยว่หยิงรับหินวิญญาณที่ทุกคนร่วมกันมอบให้แล้ว ก็เร่งเปิดม่านคุ้มกันเรือเหาะขึ้นมาอีกครั้ง
ถึงอย่างไร ขณะนี้เรือเหาะก็มีความเร็วเหนือกว่าผู้บำเพ็ญขั้นปฐมกำเนิดระยะกลางเสียอีก หากไม่มีม่านคุ้มกันปกป้อง เมื่อชนเข้ากับอสูรปีศาจที่บินอยู่ เรือเหาะคงแตกสลายในพริบตา
ตอนนี้จึงไม่มีอะไรให้ต้องกังวลแล้ว
“ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความช่วยเหลือ จากนี้เรือเหาะจะเดินทางอย่างราบรื่นตลอดสามปี ในช่วงเวลานี้ ทุกท่านเพียงตั้งใจบำเพ็ญให้ดี เพราะทะเลทรายไร้สิ้นสุดเต็มไปด้วยอันตราย ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นได้แม้เพียงนิดก็ยังดี” อี้เยว่หยิงกล่าวอีกครั้ง
จากนั้นทุกคนก็ทยอยกลับห้องของตน
ห้องบนเรือเหาะลำนี้มีขนาดไม่เล็ก คล้ายกับโรงเตี๊ยมบางแห่งที่ลู่ฝานเคยพัก
เมื่อกลับถึงห้อง ลู่ฝานยกมือสร้างค่ายกลปิดกั้นสองชั้น เพื่อความรอบคอบ ค่ายกลปิดกั้นยังคงให้เสียงผ่านได้ เขาจึงตรวจสอบสถานการณ์ภายนอกได้ทุกเมื่อ
เมื่อเตรียมการทุกอย่างพร้อมแล้ว เขาก็เริ่มเก็บตัวบำเพ็ญ
ทว่าเพิ่งกินโอสถหยวนทองไปหลายเม็ดและเข้าสู่สภาวะบำเพ็ญ ลู่ฝานก็สังเกตเห็นความผิดปกติแทบจะในทันที
เรือเหาะลำนี้มีค่ายกลรวบรวมวิญญาณ คอยดูดซับพลังวิญญาณจากอากาศมาให้พวกเขาบำเพ็ญก็จริง
แต่ลู่ฝานกลับสัมผัสพลังวิญญาณในอากาศไม่ได้แม้แต่น้อย
พลังวิญญาณเกือบทั้งหมดมาจากโอสถหยวนทองของเขา
ลู่ฝานไม่ได้เดือดร้อนอะไร เพราะเขามีโอสถมากมาย อีกทั้งยังมีตำราค่ายกลรวมเล่มที่ฉื่อเหมยมอบให้ การวางค่ายกลรวมปราณขนาดเล็กอย่างง่ายก็ไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ปัญหาก็คือ ห้องของผู้บำเพ็ญคนอื่นไม่มีพลังวิญญาณด้วยหรือไม่?