ผู้บำเพ็ญขั้นปฐมกำเนิดสองคนลงมือโจมตีพร้อมกัน โล่คุ้มกันบนเรือเหาะจึงสั่นคลอนราวกับใกล้พังทลาย
การโจมตีระลอกต่อมาของกู่ชางหมิงกับกู่ซินยังคงดุดันไม่ลดละ พวกเขาระดมโจมตีเรือเหาะอย่างบ้าคลั่ง!
กร๊อบ...
ครืน!
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวระเบิดขึ้น โล่คุ้มกันชั้นนอกของเรือเหาะแตกกระจายเป็นเศษเล็กเศษน้อยในพริบตา! เรือเหาะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ควันหนาทึบยังพวยพุ่งออกมาจากใต้ท้องเรือ ราวกับมีบางอย่างเสียหาย
อี้เยว่อิ่งเห็นค่ายกลขนาดใหญ่เหนือศีรษะแตกสลาย หัวใจพลันสะดุ้งวาบ นางไม่สนใจฐานะของตนอีกต่อไป รีบตะโกนขึ้นมาทันทีว่า “เร่งความเร็วเดี๋ยวนี้!”
ขณะเดียวกัน ลู่ฝานซึ่งอยู่ภายในเรือเหาะก็หันไปมองทางหัวเรือ สีหน้าหนักอึ้ง หากผู้บำเพ็ญขั้นปฐมกำเนิดทั้งสองบุกเข้ามาได้ เกรงว่าผู้บำเพ็ญกว่าพันคนบนเรือคงไม่มีใครรอดชีวิต!
“โล่แตกแล้ว ไป!” กู่ชางหมิงเห็นดังนั้นก็พุ่งตรงไปยังเรือเหาะพร้อมกับกู่ซินทันที
แรงกดดันจากขั้นเทพทารกแผ่กระจายเกรียงไกร กดดันเข้าใกล้เรือเหาะ!
ท่าทางของพวกเขาชัดเจนว่า ต่อให้สังหารผิดคน ก็ไม่คิดปล่อยให้ใครรอดไปได้
ทว่าในชั่วขณะที่ทั้งสองแทบจะทะยานขึ้นถึงหัวเรือ เรือเหาะที่เตรียมพร้อมเร่งความเร็วอยู่แล้วก็พุ่งทะยานขึ้นทันที!
ตูม!
เสียงคำรามดังสนั่น เรือเหาะแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสายหนึ่ง พุ่งทะยานไปทางทิศตะวันตกแทบจะในพริบตา
ในชั่วขณะนั้นเอง กู่ซินซึ่งอยู่ใกล้มากแล้วมองผ่านทางเดินลึกมืดของเรือเหาะ เห็นลู่ฝานยืนอยู่ภายใน
สายตาของทั้งสองสบกันเพียงชั่วครู่ แต่เรือเหาะก็ทะยานผ่านหน้าเขาไปแล้ว กู่ซินจึงคว้าได้เพียงความว่างเปล่า
มองดูเหยื่อที่เกือบจะตกอยู่ในมือกลับบินหนีไปต่อหน้าต่อตา กู่ซินโกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำ เขาส่งกระแสจิตไปยังที่ไกลทันทีว่า “ไอ้โจรชั่ว! สองเฒ่าหมาสำนักกระบี่เสวียนหยางถูกข้าจับตัวไว้แล้ว หากอยากให้พวกมันมีชีวิต ก็เอาชีวิตเจ้ามาแลก!”