เตาหลอมท้าสวรรค์

ตอนที่ 16 เชี่ยวชาญศาสตร์หลอมหุ่นเชิด

6 นาที· 1.4K คำ

บัดนี้ลู่ฝานเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว มิน่าล่ะที่จื่อเยวียนดูมีชีวิตชีวาราวกับมีลมหายใจ นั่นเป็นเพราะโม่หลีใช้โลหิตของศิษย์รินรดร่างนาง และยังทำเช่นนั้นมาแล้วหลายครั้ง

นี่เองจึงอธิบายได้ว่าเหตุใดไม่มีศิษย์กล้ารับภารกิจที่โม่หลีประกาศออกไป มันเป็นงานที่ต้องถึงตายอย่างชัดแจ้ง

แต่ด้วยเหตุที่โม่หลีเป็นปรมาจารย์หุ่นเชิดเพียงหนึ่งเดียวของสำนักเต๋า และยังครอบครองหุ่นเชิดขั้นแก่นทองคำอีกหนึ่งตน สำนักเต๋าจึงมักทำเป็นมองไม่เห็น

ตราบใดที่โม่หลีไม่แตะต้องศิษย์กลุ่มหลัก เว้นช่วงเดือนสองเดือนกำจัดศิษย์ทั่วไปสักคนก็มิใช่เรื่องใหญ่โต

เพราะถึงอย่างไร ปรมาจารย์หุ่นเชิดที่มีหุ่นเชิดขั้นแก่นทองคำนั้น นับว่าล้ำค่ายิ่งสำหรับสำนักหนึ่ง

"ดูท่าโม่หลีคงจะเอาเลือดข้าในที่สุด แต่นับแต่รู้ความลับนี้ สถานการณ์ของข้าก็ไม่ถูกกดดันอีกต่อไป" ลู่ฝานเหมือนจะคิดแผนได้แล้ว

จากนั้นลู่ฝานก็อ่านคัมภีร์จนจบทั้งเล่ม จดจำวิธีการหลอมสร้าง ตลอดจนวิธีส่งผ่านปราณแท้เข้าสู่ร่างกายอย่างละเอียด แล้วจึงยัดคัมภีร์เข้าไปในถุงเก็บของ

นี่ยิ่งทำให้ลู่ฝานหวนคิด ศพของผู้อาวุโสอย่างน้อยขั้นแก่นทองคำที่ตนเคยเก็บไว้ในถุงเก็บของ

หากใช้คัมภีร์นี้หลอมสร้างมัน เช่นนั้นตนก็จะกลายเป็นปรมาจารย์หุ่นเชิดระดับสูงที่มีหุ่นเชิดแก่นทองคำเช่นกันมิใช่หรือ?

แน่นอน ลู่ฝานเพียงแค่คิด เพราะวัสดุหลอมหุ่นเชิดมีมากมาย ไม่อาจรวบรวมได้ครบในเร็ววัน

ยิ่งกว่านั้น การได้หุ่นเชิดสักตนอย่างแท้จริงต้องใช้ปราณแท้แห่งอายุขัยแปดสิบปี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป