“กู่ซิน ไปฆ่าเด็กนั่นเสีย ข้าจะรับมือสหายเทียนหั่วเอง” เซียวจิ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ มือถือพัดพับพลางเหยียบอากาศลอยไปข้างหน้า
กู่ซินไม่พูดพล่ามแม้แต่คำเดียว ร่างพลันกลายเป็นแสงหลบหนี พุ่งไปทางที่ลู่ฝานหนีไป ทว่าเพิ่งขยับตัว บรรพชนเทียนหั่วก็สะบัดแขนเสื้ออย่างแรง เปลวเพลิงมหาศาลปะทุขึ้น ล้อมกู่ซินไว้ทันที ก่อนรวมตัวเป็นลูกไฟขนาดมหึมากลางอากาศ
“อย่าคิดว่าข้าไม่มีตัวตน! วันนี้พวกเจ้าคนใดก็อย่าหวังแตะต้องศิษย์สำนักกระบี่เสวียนหยางของข้า!” บรรพชนเทียนหั่วเบิกตาจ้องเขม็ง ตวาดเสียงกร้าว
“สหายเทียนหั่วช่างปากกล้านัก คิดจะรับมือพวกเราสองคนจริงหรือ?” สีหน้าเซียวจิ้นหม่นคล้ำ จากนั้นสะบัดพัดพับอย่างแรง มังกรเพลิงตัวหนึ่งก่อตัวขึ้นกลางอากาศ พุ่งทะยานเข้าใส่บรรพชนเทียนหั่ว
“ข้าอยากประมือกับสหายเซียวมานานแล้ว!” บรรพชนเทียนหั่วสะบัดมือ เรียกกระบี่ยาวสีแดงชาดเล่มหนึ่งออกมา พลังรอบกายพลันปะทุขึ้น!
แต่ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น หลังจากบรรพชนเทียนหั่วเรียกสมบัติวิเศษประจำกายออกมาแล้ว เขาก็ชูสองนิ้วขึ้น กระตุ้นพลังวิญญาณ ดวงตาทั้งสองข้างพลันแดงฉาน ไม่รู้ว่าใช้เคล็ดวิชาเพลิงชนิดใด เปลวเพลิงที่โอบล้อมรอบกายจึงเข้มแดงยิ่งกว่าเดิม!
ตูม!
บรรพชนเทียนหั่วฟันกระบี่ออกไป ปราณกระบี่สายหนึ่งปะปนด้วยเปลวเพลิงสีแดงเข้ม ฟาดเข้าใส่หน้ามังกรเพลิง!
เคร้ง!
เสียงดังสนั่น มังกรเพลิงถูกฟันสลายไปในพริบตา!
ขณะเดียวกัน กู่ซินที่ถูกขังอยู่ในลูกไฟก็ยกมือปล่อยลูกแก้วสมบัติโบราณทั้งห้าออกมา ลูกแก้วสีน้ำเงินเม็ดหนึ่งพลันแผ่ไอน้ำมหาศาล ดับเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำลงแทบจะในทันที
ดูเหมือนลูกแก้วห้าสีเหล่านี้จะเป็นสมบัติโบราณที่มีคุณสมบัติธาตุทั้งห้า ได้แก่ ทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดิน ไม่ว่าต้องเผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญธาตุใดก็สามารถข่มอีกฝ่ายได้