เมื่อผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองทั้งเก้าถูกสังหารไปหกคน ปีศาจโลหิตที่เดิมทีอาละวาดอย่างโอหังก็พลันแตกสลาย กลายเป็นหมอกโลหิตปกคลุมทั่วฟ้า!
“ศิษย์พี่!” หวังจวินโหรวมองร่างที่วูบผ่านข้างกายไปด้วยสีหน้าตื่นตะลึง ก่อนจะยกมือปิดริมฝีปากแดงด้วยความซาบซึ้ง
ชั่วขณะนั้น ร่างของลู่ฝานดูสง่างามยิ่งนัก!
ส่วนผู้บำเพ็ญแซ่หลู่กับผู้บำเพ็ญจากพันธมิตรหมื่นเซียนอีกสองคนต่างมีสีหน้าตะลึงงัน คล้ายยังไม่เข้าใจว่าผู้บำเพ็ญสองคนที่จู่ ๆ ก็โผล่ออกมานี้มาจากที่ใด
“ศิษย์พี่? สหายเต๋าหวัง ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าเจ้ามีศิษย์พี่ที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ พวกเจ้าศิษย์พี่ศิษย์น้องเก่งกาจเกินไปแล้วกระมัง!” ผู้บำเพ็ญแซ่หลู่เบิกตากว้างจนแทบเท่าลูกวัว
อย่างไรเสีย หวังจวินโหรวเพียงคนเดียวก็แข็งแกร่งมากแล้ว จัดอยู่ในหมู่ยอดอัจฉริยะ และยังทิ้งห่างผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองของพันธมิตรหมื่นเซียนอย่างขาดลอย
แต่บัดนี้กลับมีตัวประหลาดที่สังหารผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองสามคนด้วยธนูสามดอกโผล่มาอีกคน!
ช่างน่าทึ่งยิ่งนัก
ยามนี้ ดวงตางามดุจธาราวสันต์ของหวังจวินโหรวมองลู่ฝานที่กำลังเหินหนีอยู่ไกล ๆ แววตาเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใส
ในเวลาเดียวกัน
หลังจากลู่ฝานกับจุ้ยเทียนพุ่งออกไป
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองสามคนที่เหลืออยู่ มีสองคนเป็นชายชราที่อยู่ข้างกายมู่หยวนโจว ทั้งคู่บรรลุขั้นแก่นทองช่วงปลาย ส่วนคนที่สามเป็นชายหนุ่มซึ่งอยู่จุดสูงสุดของระยะกลางขั้นแก่นทอง
ทั้งสามแข็งแกร่งที่สุดในหมู่คนทั้งเก้า ลู่ฝานกับจุ้ยเทียนจึงไม่ได้เล็งเป้าไปที่พวกเขาตั้งแต่แรก ย่อมต้องจัดการคนอ่อนแอก่อนแล้วค่อยรับมือคนแข็งแกร่ง บัดนี้เป้าหมายก็สำเร็จแล้ว