ไม่เพียงแต่มู่หยวนโจวที่ตกตะลึงจนตาค้าง แม้แต่บรรพชนเจียงทั้งสามคนซึ่งอยู่นอกค่ายกลกรงสวรรค์ก็ยังมีสีหน้าตื่นตะลึงไม่ต่างกัน
“ศิษย์ของผู้ใดกัน เหตุใดจึงห้าวหาญถึงเพียงนี้!” ชายชราชุดม่วงจับจ้องลู่ฝาน ดวงตาเป็นประกาย ราวกับกำลังมองสมบัติล้ำค่า
ขณะนี้บรรพชนเจียงมองลู่ฝาน พลางครุ่นคิดอยู่ในใจ ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้บอกลู่ฝานให้เข้าร่วมการทดสอบใหญ่ของพันธมิตรหมื่นเซียน แต่กลับให้ลู่ฝานซ่อนตัวอยู่ที่ด่านเชียนเหยียนต่อไป
การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของลู่ฝานทำให้เขาประหลาดใจอย่างยิ่ง ที่สำคัญกว่านั้นคือ เขาตรวจดูรายชื่อผู้เข้าร่วมการทดสอบใหญ่ครั้งนี้แล้ว แต่ไม่มีชื่อลู่ฝานอยู่เลย
มีเพียงคนเดียวที่เข้าร่วมกลางคัน ชื่อหลี่หนิว เนื่องจากชื่อหลี่หนิวไม่ได้อยู่ในรายชื่อช่วงแรก จึงไม่มีชื่อสำนักหรืออาจารย์ต่อท้าย บรรพชนเจียงจึงคิดเพียงว่าหลี่หนิวเป็นศิษย์ของไท่ซ่างผู้อาวุโสคนอื่นที่เพิ่งเข้าร่วมชั่วคราว
แต่เมื่อดูจากสถานการณ์ตอนนี้ หลี่หนิวก็คือลู่ฝานที่ใช้นามแฝง ส่วนเหตุใดจึงใช้ชื่อปลอม บรรพชนเจียงย่อมคิดออก นั่นต้องเป็นเพราะขณะนี้ลู่ฝานมีฐานะอยู่ในพันธมิตรหมื่นมารด้วย
“ข้าไม่เคยพบคนผู้นี้ในมณฑลเทียนซิงมาก่อน ตามหลักแล้ว ผู้ที่มีพลังเช่นนี้ย่อมไม่อาจไร้ชื่อเสียงได้” ชายชราชุดขาวขมวดคิ้วแน่นแล้วกล่าว
“สหายเต๋าทั้งสอง คนผู้นี้ชื่อหลี่หนิว เป็นศิษย์ของข้า” หลังจากบรรพชนเจียงวิเคราะห์ต้นสายปลายเหตุได้แล้วจึงเอ่ยขึ้น
“อะไรนะ!”
ชายชราชุดม่วงกับชายชราชุดขาวหันไปมองบรรพชนเจียงแทบจะพร้อมกัน แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
“สหายเต๋าเจียง สายตาของท่านเฉียบแหลมจริง ๆ! รับหวังจวินโหรวมาเป็นศิษย์คนหนึ่งแล้ว ตอนนี้ยังมีหลี่หนิวเพิ่มมาอีกคน พลังของศิษย์พี่ศิษย์น้องคู่นี้ หากมองไปทั่วทั้งพันธมิตรหมื่นเซียนก็ยังนับว่าโดดเด่นเป็นหนึ่ง!” ชายชราชุดม่วงเอ่ยด้วยความอิจฉาเต็มใบหน้า