เพราะลู่ฝานมีรากวิญญาณผสมกลายพันธุ์ ความเร็วในการฝึกตนจึงเชื่องช้าอยู่แล้ว อีกทั้งขั้นสร้างฐานก็ไม่ได้อาศัยการกลืนกินโอสถเข้าไปมากมายเหมือนขั้นฝึกปราณ
ในขั้นสร้างฐาน ต้องอาศัยเคล็ดวิชาเป็นหลักและโอสถเป็นตัวเสริม อีกทั้งโอสถที่กินก็ไม่ควรมีเพียงชนิดเดียว ต้องจัดสรรให้เหมาะสม
ส่วนเคล็ดเก้าปราณนั้นไม่มีพลังพิเศษใดช่วยเสริม แม้กินโอสถเข้าไป ผลลัพธ์ก็ยังไม่โดดเด่นนัก ถึงอย่างไรก็นับเป็นเพียงเคล็ดวิชาบำเพ็ญทั่วไป
ตอนอยู่ขั้นฝึกปราณก็ยังไม่มีปัญหา แต่เมื่อขึ้นสู่ขั้นสร้างฐานแล้ว เคล็ดวิชานี้กลับธรรมดาเกินไป
หากยังฝึกเคล็ดเก้าปราณต่อไป โดยไม่มีวาสนาอันยิ่งใหญ่คอยหนุน การบรรลุขั้นแก่นทองภายใน 100 ปีนับว่ายากยิ่ง
ไม่แน่ว่าอาจติดค้างอยู่จนใกล้สิ้นอายุขัยแล้วจึงทะลวงขั้น หากทะลวงไม่สำเร็จ ก็ย่อมต้องดับขณะนั่งสมาธิ
เห็นได้ชัดว่าแม้ลู่ฝานจะมีเตาหลอมโอสถมหัศจรรย์คอยช่วย การทะลวงขั้นยังยากเย็นถึงเพียงนี้ ผู้บำเพ็ญทั่วไปที่คิดจะไปถึงขั้นสูงย่อมยากดุจปีนป่ายสู่สวรรค์
ผู้บำเพ็ญที่บรรลุขั้นแก่นทองขึ้นไป ล้วนมีวาสนาอันยิ่งใหญ่ติดตัว หรือไม่ก็มีรากวิญญาณฟ้าคอยเกื้อหนุน
ดังนั้นลู่ฝานยังคงต้องถอดความเคล็ดวิชาที่ผู้อาวุโสผู้ดับขณะนั่งสมาธิทิ้งไว้ให้ได้
แต่ตอนนี้ยังทำไม่ได้ เขาต้องปิดด่านฝึกตนเป็นเวลาหนึ่งปี เพื่อทำให้รากฐานขั้นสร้างฐานมั่นคง และหลอมเตาหลอมโอสถมหัศจรรย์ให้สมบูรณ์ จะได้รู้ว่ามันเป็นสมบัติล้ำค่าอะไรกันแน่
เมื่อตัดสินใจเรียบร้อย ลู่ฝานก็เอ่ยทักทายผู้ดูแลหม่า ก่อนรีบมุ่งหน้าไปยังถ้ำพำนัก
หลังเลื่อนขั้นเป็นผู้ดูแล ฐานะของลู่ฝานก็สูงขึ้นตามไปด้วย แม้จะปิดด่านฝึกตน เขาก็ยังเลือกถ้ำพำนักชั้นสาม