เตาหลอมท้าสวรรค์

ตอนที่ 289 เตาเซียนรวมทรัพย์

7 นาที· 1.6K คำ

ขณะนี้จุ้ยเทียนกำลังมองลู่ฝานด้วยรอยยิ้ม แต่เมื่อได้ยินคำพูดของลู่ฝาน เขาก็ขมวดคิ้วอย่างฉงน “หมายความว่าอย่างไร? ข้าเฒ่าไม่ได้ก่อเรื่องอะไรเสียหน่อย เหตุใดถึงออกหน้าไม่ได้?”

“ช่วงนี้มีคนวางค่ายกลใหญ่บนโอเอซิสเล็ก ๆ แต่ละแห่งในทะเลทรายไร้สิ้นสุด เพื่อหลอมกลั่นสิ่งมีชีวิต เจ้าไม่ได้เป็นคนทำหรือ?” ลู่ฝานถาม

“สหายเต๋าลู่ ในใจเจ้า ข้าต่ำช้าถึงเพียงนั้นเชียวหรือ? ข้ามีความสามารถถึงขั้นก่อหายนะใหญ่เช่นนี้ได้อย่างไร” จุ้ยเทียนเองก็คาดไม่ถึงว่าลู่ฝานจะสงสัยว่าเขาเป็นผู้ลงมือ

ลู่ฝานจ้องมองจุ้ยเทียน ดูท่าอีกฝ่ายคงไม่ได้โกหก อย่างไรเสีย หากเป็นฝีมือเขาจริง ยามนี้ก็คงไม่ออกหน้ามาอย่างผลีผลามแน่

“เจ้าไม่ได้ปิดด่านไปหรือ? ยังฟื้นฟูพลังขั้นปฐมกำเนิดไม่ได้หรือ?” ลู่ฝานสัมผัสได้ว่าคลื่นพลังวิญญาณในร่างจุ้ยเทียนแข็งแกร่งขึ้นจากก่อนหน้าเพียงเล็กน้อย แต่ยังไม่ฟื้นคืนกลับมาอย่างสมบูรณ์

“ข้าก็อยากฟื้นฟูพลังขั้นปฐมกำเนิดให้ได้ในคราวเดียวอยู่หรอก แต่เพิ่งหลอมกลั่นโอสถปีศาจเจียวไม้ขุยไปได้เม็ดเดียว ก็ถูกค่ายกลหลอมกลั่นของเจ้าคนโง่นั่นรบกวนเสียก่อน หากข้าไม่ได้มีร่างเป็นทารกศพ ป่านนี้คงกลายเป็นพวกเดียวกับมันไปแล้ว” จุ้ยเทียนกลัวลู่ฝานไม่เชื่อ จึงหยิบโอสถปีศาจเจียวไม้ขุยที่ยังสมบูรณ์ออกมาเม็ดหนึ่ง เพื่อยืนยันว่าเขาหลอมกลั่นไปเพียงเม็ดเดียวจริง ๆ

ดูเหมือนเรื่องราวจะกระจ่างขึ้นแล้ว จุ้ยเทียนซ่อนตัวปิดด่านอยู่ในมณฑลเฟิ่งหมิง แต่ถูกค่ายกลหลอมกลั่นนั่นทำให้ตกใจ จึงหนีมาถึงมณฑลหลิงเย่า โชคดีที่เขาอยู่ในสภาพทารกศพ จึงรอดพ้นจากเคราะห์ครั้งนี้ มิฉะนั้นหากถูกหลอมกลั่นในช่วงสำคัญของการปิดด่าน ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองช่วงปลายอย่างเขา ก็ไม่มีทางทนไหวแน่นอน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป