เตาหลอมท้าสวรรค์

ตอนที่ 165 เตารวมสมบัติเซียน

7 นาที· 1.7K คำ

ขณะนี้ บนภูเขาสูงที่ตั้งถ้ำพำนักหลีหั่ว นอกจากเรือเหาะของสำนักใหญ่ทั้งหลายที่มารวมตัวกันแล้ว

โดยรอบทั้งสี่ยังมีผู้บำเพ็ญอิสระรวมกันไม่น้อยกว่าพันคน พวกเขาไร้การคุ้มครองจากบรรพชนขั้นปฐมกำเนิด จึงไม่กล้าเข้าใกล้เกินไป ทำได้เพียงยืนเฝ้ามองอยู่ห่าง ๆ รอบนอก

ตามลำดับการค้นหาสมบัติในถ้ำหลีหั่วแต่ครั้งก่อน ๆ ตลอดสามวันแรก มีเพียงศิษย์ของสำนักเหล่านี้เท่านั้นที่เข้าไปได้ ส่วนวันที่สี่ ผู้บำเพ็ญอิสระจึงจะมีสิทธิ์เข้าไป

กฎแห่งการอยู่รอดในโลกบำเพ็ญที่ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอปรากฏให้เห็นชัดเจน ณ ที่นี้ ถ้ำพำนักหลีหั่วเปรียบเสมือนเนื้อชิ้นโต ส่วนขุมกำลังสำนักต่าง ๆ ก็ประหนึ่งฝูงพยัคฆ์ที่ยึดครองพื้นที่อยู่

มีเพียงเมื่อยักษ์ใหญ่เหล่านั้นกินอิ่มหนำสำราญแล้ว เหล่าผู้บำเพ็ญอิสระซึ่งไม่ต่างจากฝูงแร้ง จึงจะกรูกันเข้าไปแย่งเศษอาหารที่เหลืออยู่ในชั้นแรก

«ท่านอาจารย์ ดูเหมือนสำนักใหญ่ทั้งหลายจะมาถึงกันครบแล้ว จะลงไปเลยหรือไม่» ฉู่หลิงเสวี่ยเดินมาหาฮูหยินหลวนแล้วเอ่ยถาม

«ยังไม่ต้องรีบ ใครลงไปเป็นคนแรกย่อมตกเป็นเป้าสายตา อีกทั้งถ้ำหลีหั่วยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่กว่าจะเปิด» ฮูหยินหลวนยกมือขึ้นเล็กน้อย

«เจ้าค่ะ» ฉู่หลิงเสวี่ยพยักหน้าเบา ๆ

จากนั้นฮูหยินหลวนก็บังคับเรือเหาะให้ค่อย ๆ บินไปทางเรือเหาะทั้งสี่ลำนั้น ก่อนหยุดเมื่ออยู่ห่างออกไปราวร้อยจั้ง

ลู่ฝานยืนอยู่ข้างบรรพชนเทียนหั่วในขณะนี้ สายตาจับจ้องไปยังเรือเหาะทั้งสี่ลำ

กลิ่นอายจากเรือเหาะเหล่านั้น นอกเหนือจากคนเพียงไม่กี่คนแล้ว แทบทุกคนที่เหลือลู่ฝานล้วนรู้จักว่าเป็นใคร

เมื่อผู้บำเพ็ญภายในเรือเหาะทั้งสี่สัมผัสได้ว่ามีกลิ่นอายของขั้นปฐมกำเนิดเพิ่มขึ้นมาอีกสองสาย พวกเขาจึงทยอยออกจากเรือเหาะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป