"น่าโมโห!" โจวซานเห็นดังนั้นก็ตกใจ รีบกระโจนขึ้นไปบนยอดไม้ทันที
เห็นได้ชัดว่าเขาประมาทเกินไป อสูรขั้นสองนี้เทียบเท่าขั้นสร้างฐานขั้นต้น ต่อให้มีค่ายกลช่วยก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาซึ่งอยู่ในขั้นฝึกปราณจะรับมือไหว
ตูม!
เสียงทึบดังขึ้น โคสูรอัคคีธรณีพุ่งชนต้นไม้ใหญ่หักโค่นลง และโจวซานก็กระโดดไปยังต้นไม้อีกต้นทันที พร้อมกับมือเดียวตั้งท่ามนตร์ ปล่อยลูกไฟออกไปหลายลูกอย่างรวดเร็ว
ตูม ตูม ตูม!
ลูกไฟพุ่งเข้าโจมตีดวงตาของโคสูรอัคคีธรณีอย่างแม่นยำ ทำให้มันสูญเสียการมองเห็นชั่วขณะ โจวซานรีบคว้าดาบยาว กระโจนลงมาจากที่สูง แทงทะยานลงกลางหัวของโคสูรอัคคีธรณีด้วยท่าหมุนเกลียว
เคร้ง!
ด้วยการโจมตีหนักหน่วงของโจวซาน หัวของโคสูรอัคคีธรณีถูกเปิดเป็นแผลเล็กๆ เลือดร้อนจัดพุ่งกระฉูด โจวซานรีบพลิกตัวถอยกระโดดต่อเนื่องหลายครั้ง หลบออกไปไกลกว่าสิบเมตร
ชุดลูกเล่นเล็กๆ ที่ไหลลื่นนี้ ทำเอาลู่ฝานซึ่งดูอยู่ห่างๆ ถึงกับตะลึงงัน
เป็นไปตามคาด โจวซานสมกับเป็นศิษย์หน่วยใน ประสบการณ์ต่อสู้กับศัตรูนั้นไม่มีที่ติ การคำนวณและการจับจังหวะต่างๆ นั้นเหมาะเจาะพอเหมาะพอดี นี่เป็นสิ่งที่ลู่ฝานสมควรเรียนรู้อย่างยิ่ง
เพราะสิ่งที่เขาขาดคือประสบการณ์ในการต่อสู้
"ตาข้าบ้าง!" ศิษย์หญิงเห็นว่าการโจมตีของโจวซานได้ผล จึงเร่งตั้งท่ามนตร์ รวบรวมปราณธาตุน้ำ ยิงกระสุนน้ำหลายลูกออกไปอย่างแม่นยำ
ฉ่า
ในพริบตา กระสุนน้ำสัมผัสถูกโคสูรอัคคีธรณี ร่างของมันพลันพวยพุ่งไอขาวออกมา
"โง่! การโจมตีแบบนี้ทำอะไรมันไม่ได้" โจวซานเอ่ยอย่างจนใจ
เป็นจริงดั่งว่า กระสุนน้ำนั้นเป็นเพียงการเกาให้คันสำหรับโคสูรอัคคีธรณี ซ้ำยังเปิดโอกาสให้มันอาศัยจังหวะที่ไอน้ำแพร่กระจาย พุ่งเข้าโจมตีโจวซานที่อยู่ห่างออกไปอย่างบ้าคลั่ง