ลู่ฝานไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแต่เมื่ออยู่ในทะเลทรายไร้สิ้นสุดแห่งนี้ เยว่เหยาก็เป็นคนบ้านเดียวกันเพียงคนเดียวที่เขาคุ้นเคย ในเมื่อช่วยเหลือได้ เขาย่อมไม่อาจยืนดูเฉย ๆ
ถึงอย่างไรเขาก็ไม่ขาดหินวิญญาณอยู่แล้ว ตอนนี้ยังมีแก่นทองอยู่กับตัวอีกหลายเม็ด ขอเพียงโยนเข้าเตาเติมฟ้า อยากได้หินวิญญาณมากเท่าไรก็มีให้ได้
ที่จริงแล้ว ทะเลทรายไร้สิ้นสุดแห่งนี้ต่างหากคือเขตสุขสบายของเขา
ที่นี่มีสมบัติฟ้าดินนานาชนิด อีกทั้งยังไร้การควบคุมจากสำนักน่ารังเกียจเหล่านั้น มีหินวิญญาณก็มีทุกสิ่ง!
“อืม! ข้าจะไม่ทำให้สหายเต๋าลู่ผิดหวัง ต้องบรรลุขั้นแก่นทองให้ได้!” เยว่เหยาพยักหน้าอย่างหนักแน่น
“ไปกันเถอะ ไปเดินดูตลาดบำเพ็ญกัน” ลู่ฝานกล่าว ก่อนจะแปรเป็นแสงหลบหนีพาเยว่เหยามุ่งตรงไปยังตลาดบำเพ็ญ
ลู่ฝานไม่เคยลืมแผนที่วางไว้ตอนมาถึงที่นี่
ขั้นแรกคือหาเคล็ดวิชาหลอมกายสักสองสามวิชา พร้อมกับฝึกวิชาปราณแท้แกร่งกล้าให้ถึงชั้นที่สี่ จากนั้นลองยกระดับญาณทิพย์ให้ถึงขั้นเทพทารก แล้วหลอมลูกตาของมารแท้เสีย
ส่วนขั้นที่สองคือรวบรวมวัตถุดิบสำหรับการก่อกำเนิดทารก และวัตถุดิบสำหรับสมบัติวิเศษประจำกายอีกสามชิ้นที่เหลือ พร้อมกับตั้งหลักใน 14 มณฑลแห่งนี้ให้มั่นคง ขอเพียงก่อกำเนิดทารกสำเร็จ ก็จะกลับชางหลานไปสะสางหนี้แค้นที่ค้างไว้ทีละบัญชี!
สำหรับลู่ฝานแล้ว สิ่งที่ขาดแคลนที่สุดในตอนนี้คือวัตถุดิบต่าง ๆ ที่จำเป็น ขอเพียงมีวัตถุดิบพร้อม เขาก็จะปลีกวิเวกฝึกตนอย่างเงียบ ๆ หลายสิบปี และต้องก้าวสู่ขั้นเทพทารกได้อย่างแน่นอน!
เมื่อวางแผนในใจเรียบร้อย ลู่ฝานกับเยว่เหยาก็มาถึงทางเข้าตลาดบำเพ็ญ
ตลาดบำเพ็ญแห่งนี้เป็นระเบียบเรียบร้อยอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเทียบกับความวุ่นวายในมณฑลเทพยันต์