หลังออกจากตลาดบำเพ็ญ ลู่ฝานก็พาเยว่เหยาเดินทางไปยังถ้ำเซียนจวี
ถ้ำเซียนจวีที่กล่าวถึงนี้ก็คือถ้ำพำนักสำหรับผู้บำเพ็ญปิดด่าน เพียงแต่เนื่องจากพลังวิญญาณในทะเลทรายไร้สิ้นสุดมีน้อยยิ่งนัก 14 มณฑลจึงต้องทุ่มทรัพยากรจำนวนมหาศาลเพื่อวางค่ายกลรวบรวมวิญญาณ
ถึงกระนั้น พลังวิญญาณที่รวบรวมได้ก็ยังเบาบางอย่างยิ่ง ในยามนี้จึงต้องใช้หินวิญญาณช่วยเสริม แต่ต้นทุนก็จะพุ่งสูงขึ้นตามไปด้วย
ดังนั้น ค่าเช่าถ้ำเซียนจวีหนึ่งปีจึงแพงลิบลิ่ว อาจต้องใช้หินวิญญาณหลายพันก้อน
แน่นอนว่าไม่ได้มีผู้ใดมาเก็บหินวิญญาณเหล่านี้ ผู้บำเพ็ญเพียงเลือกถ้ำพำนักแห่งหนึ่ง แล้วเข้าไปวางหินวิญญาณไว้ในบริเวณที่กำหนดภายในถ้ำชั้นใน ค่ายกลรวบรวมวิญญาณก็จะปกคลุมพื้นที่โดยอัตโนมัติ นับว่าสะดวกอย่างยิ่ง
เมื่อลู่ฝานกับเยว่เหยามาถึงถ้ำเซียนจวี ทั้งสองก็เลือกถ้ำพำนักที่ค่อนข้างดีคนละแห่ง ก่อนเริ่มปิดด่าน
เยว่เหยาต้องการบรรลุขั้นแก่นทองที่นี่ ทว่าด้วยเหตุที่พลังวิญญาณขาดแคลน นางคงไม่อาจบรรลุขั้นแก่นทองได้ภายในหนึ่งหรือสองปีเหมือนตอนอยู่ชางหลาน ระยะเวลาอาจยืดออกไปเป็นเท่าตัว แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่แต่อย่างใด
หลังลู่ฝานเข้าไปในถ้ำพำนัก เขาก็วางค่ายกลปิดกั้นไว้รอบถ้ำตามเคย
ครั้นถึงตอนนี้ ลู่ฝานจึงนำเตาเติมฟ้าออกมา สะบัดมือโยนแก่นทองที่สะสมไว้ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาเข้าไปทั้งหมดในคราวเดียว
พลังของเตาเติมฟ้าฟื้นคืนมาเกินครึ่งในชั่วพริบตา
ลู่ฝานใช้เตาเติมฟ้าคัดลอกโอสถสำหรับสัตว์วิญญาณได้อีกชุดหนึ่ง รวมทั้งสิ้น 2,000 เม็ด นอกจากนี้ยังมีโอสถหยวนทองกว่าร้อยเม็ด และยาบำรุงวิญญาณอีก 10 เม็ด