เมื่อยืนยันแล้วว่าจะไปมณฑลหยวนเซิ่ง หลี่เค่อหรานจึงค่อยนำเรือเหาะลำเล็กออกมา ทุกคนทะยานขึ้นไปบนเรือ
“สหายเต๋าอู๋ ท่านอยู่มณฑลหยวนเซิ่งมาระยะหนึ่งแล้ว ที่นี่เป็นอย่างไรเมื่อเทียบกับโอเอซิสเล็ก ๆ เหล่านั้น?” หลี่เค่อหรานมองจุ้ยเทียนมารเฒ่าที่อยู่ข้างกายแล้วเอ่ยถาม
ยามนี้จุ้ยเทียนมารเฒ่ายืนไพล่มือไว้เบื้องหลัง ก่อนกล่าวว่า “ทรัพยากรใน 14 มณฑลจะเทียบกับโอเอซิสเล็ก ๆ เหล่านั้นได้อย่างไร ขอเพียงมีหินวิญญาณและสมบัติ ที่นี่ก็หาได้ทุกสิ่งที่ต้องการ”
ได้ยินเช่นนั้น หลี่เค่อหรานก็ยินดีขึ้นมา “เป็นเช่นนั้นจริงหรือ?”
“จะเป็นเรื่องเท็จได้อย่างไร ตลาดบำเพ็ญ ยาเม็ด วิชาบำเพ็ญ สมบัติโบราณ อาคมลับ ตลอดจนสมบัติฟ้าดินนานาชนิด ล้วนมีครบครัน ไม่มีที่ใดเหมาะกับผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองไปกว่าที่นี่อีกแล้ว”
“หากอยู่ที่ชางหลาน โอกาสก่อกำเนิดทารกของเจ้าอาจมีเพียงหนึ่งถึงสองส่วน แต่ที่นี่ หากโชคชะตาเอื้ออำนวย ก็มีโอกาสเพิ่มขึ้นเป็นสามส่วนขึ้นไป”
จุ้ยเทียนมารเฒ่ากล่าวอย่างไม่ปิดบัง อย่างไรเสียในอดีตเขาก็เป็นยอดฝีมือขั้นปฐมกำเนิด ไม่มีเหตุผลให้ต้องโกหก
“สามส่วน! เช่นนั้นหากข้าอยู่ที่นี่สักร้อยปี ก็มีโอกาสก้าวสู่ขั้นปฐมกำเนิดจริง ๆ!” หลี่เค่อหรานดวงตาเป็นประกาย
สำหรับผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองแล้ว การก่อกำเนิดทารกช่างเป็นแรงดึงดูดที่ยากจะต้านทาน
แม้แต่ลู่ฝานผู้สงบนิ่งดุจบ่อน้ำไร้คลื่นก็ยังใจสั่นไหวอยู่บ้าง ตอนนี้เขาอยู่ในขั้นแก่นทองระยะกลาง คาดว่าอยู่ที่นี่สักพักก็น่าจะก้าวถึงจุดสูงสุดของขั้นแก่นทองระยะกลางได้ เมื่อเข้าสู่ระยะปลาย ก็จะเริ่มเตรียมการก่อกำเนิดทารกได้ทันที