/> ^vในยามนี้ ลู่ฝานยกมือสลายพายุทรายรอบด้าน มือกำธนูล่ามารยืนอยู่ไกลออกไป ท่าทางประหนึ่งจะสู้จนถึงที่สุด
“ขอเรียนตามตรง ผู้อาวุโส ลูกธนูของข้ายังมีอีกมาก เพียงแต่สายฟ้าหยินของท่านคงเหลือไม่กี่ลูกแล้วกระมัง?” ลู่ฝานกล่าวพลางยิ้ม
ได้ยินเช่นนั้น จุ้ยเทียนก็ยิ้มกล่าวว่า “คิดจะหลอกถามคำพูดของข้ารึ? คิดว่าข้าเป็นเด็กสามขวบหรืออย่างไร!”
สิ้นเสียง จุ้ยเทียนพลันยกมือสะบัดลูกแก้วอัสนีที่เหลืออยู่ทั้งห้าลูกออกไป!
เห็นเช่นนั้น ลู่ฝานก็อดตกใจไม่ได้ ไม่คิดเลยว่าจุ้ยเทียนจะกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้
แต่เขาไม่ได้ขาดแคลนศรสายฟ้าพิณมายา ขอเพียงใช้มันแลกกับสายฟ้าหยินห้าลูกสุดท้ายของจุ้ยเทียนได้ เมื่อเป็นเช่นนั้น จุ้ยเทียนก็จะเหลือเพียงวิชาหมอกเทาให้ใช้รับมือ ย่อมจัดการได้ง่ายขึ้น
จากนั้นลู่ฝานก็หยิบศรสายฟ้าพิณมายาออกมาห้าดอกในคราวเดียว แล้วง้างสายธนูอย่างแรง
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...
ศรทั้งห้าดอกพุ่งออกไป ปะทะเข้ากับลูกแก้วอัสนีเหล่านั้นโดยตรง!
ตูม ตูม ตูม!
เสียงระเบิดดังต่อเนื่อง ทรายเหลืองบนพื้นแผ่ซัดออกไปรอบด้านราวคลื่นยักษ์ ด้วยอานุภาพที่กวาดทำลายทุกสิ่ง!
เมื่อเห็นทั้งสองต่อสู้อย่างดุเดือด คู่สามีภรรยาหลี่เค่อหรานที่อยู่ไกลออกไปต่างตกตะลึงจนตาค้าง
“นี่... นี่เป็นการต่อสู้ของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองทั่วไปจริงหรือ? ทั้งสองคนมันสัตว์ประหลาดชัด ๆ!” หลี่เค่อหรานกล่าว ขณะมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผาก
แม้เขาจะรู้ว่าอู๋เซิ่งแข็งแกร่ง แต่ไม่คิดว่าจะถึงขั้นนี้ อีกทั้งยังอดทึ่งในฝีมือของลู่ฝานไม่ได้เช่นกัน ไม่ธรรมดาเลย!
ทั้งสองล้วนเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดในหมู่ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทอง!