สถานการณ์ในยามนี้เรียกได้ว่าปั่นป่วนอย่างยิ่ง ทุกคนต่างมีเจตนาแอบแฝงและแผนการของตนเอง
ฉู่หลิงเสวี่ยเพิ่งถูกสมบัติวิเศษประจำกายสะท้อนกลับจนบาดเจ็บ เห็นได้ชัดว่ายังฟื้นกำลังไม่ทันจะเข้าขัดขวาง
ลู่ฝานเห็นเช่นนี้ก็ร้อนใจอยู่บ้าง กว่าเขากับฉู่หลิงเสวี่ยจะทุ่มเทกำลังมากมายจนสมบัติกำลังจะตกอยู่ในมือ ซ่งจื้อหย่วนกลับเข้ามาสอดมือเสียได้
“สมบัตินี้ สำนักเต๋าของข้าก็มีส่วนแบ่ง!”
ในที่สุดว่านหยางกับผู้ดูแลหม่าก็เลิกยืนดูเฉย ๆ พุ่งตรงไปยังสมบัติพร้อมกัน
“ทั้งสองท่านอย่าได้เข้ามายุ่งอีก!” ซ่งจื้อโม่พุ่งออกไปในพริบตา ขวางว่านหยางกับผู้ดูแลหม่าทันที
ทั้งสามเปิดฉากต่อสู้กันในทันใด
ขณะที่ซ่งจื้อหย่วนกำลังจะสัมผัสสมบัติ ลู่ฝานก็ฟันกระบี่ผลักกู่ซั่วถอยไปอย่างแรง ก่อนพุ่งตรงเข้าหาซ่งจื้อหย่วน
“สหายเต๋าซ่ง คิดจะผิดคำพูดหรือ?” ลู่ฝานตะโกนขณะทะยานไป
“ฮึ! ข้าไม่ได้ให้สัตย์สาบานกับสหายเต๋าฉู่เสียหน่อย จะเรียกว่าผิดคำพูดได้อย่างไร? สหายเต๋าลู่ ข้าขอเตือนว่าอย่าขวางทาง มิฉะนั้นอย่าหาว่าข้าไม่ไว้หน้าอาวุโสเทียนหั่ว!” ซ่งจื้อหย่วนตวาด
แต่ลู่ฝานไหนเลยจะสนใจคำขู่ของอีกฝ่าย เขายังคงพุ่งตรงไปยังสมบัติ
เมื่อเห็นว่าลู่ฝานกล้าเข้ามาจริง ๆ ซ่งจื้อหย่วนก็โกรธจัด ยกมือขึ้นฉับพลัน วิชาปราณแท้แกร่งกล้าระเบิดพลัง รัศมีเทพอันเจิดจ้ารอบกายสว่างวาบบาดตา! จากนั้นเขาซัดฝ่ามือออกไปอย่างแรง ฝ่ามือสีทองพุ่งตรงเข้าหาลู่ฝาน!
ลู่ฝานเองก็ใช้วิชาปราณแท้แกร่งกล้าเช่นกัน แสงเรืองรองรอบกายส่องประกายเจิดจ้า! เขาซัดฝ่ามือออกไป!
ตูม!
ฝ่ามือจากวิชาปราณแท้แกร่งกล้าปะทะกันกลางอากาศในพริบตา คลื่นปราณสีทองอันน่าสะพรึงกลัวพัดทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นจนเซถลาไปมา