ขณะที่ลู่ฝานยืนรออยู่ท้ายแถว เขาก็เห็นผู้บำเพ็ญที่กำลังจะออกจากเมืองเดินไปถึงประตู ก่อนถูกผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานจากสำนักกระบี่คนหนึ่งพาไปยังด้านข้าง ทั้งสองกระซิบกระซาบกัน ไม่รู้ว่าพูดเรื่องอะไรกัน
อีกทั้งดูเหมือนอีกฝ่ายเพียงซักถามไม่กี่ประโยค แล้วหยุดไปชั่วครู่ก็ปล่อยให้ผ่าน ทำให้ลู่ฝานเข้าใจผิดไปว่า การตรวจสอบที่ประตูตะวันตกแห่งนี้คงไม่ต่างจากประตูตะวันออกสักเท่าไร
ดูท่าจะพอหลบเลี่ยงไปได้
ทว่า...
ลู่ฝานเพิ่งวางใจ ก็ได้ยินชายหน้าดำคนหนึ่งซึ่งถูกตรวจค้นอยู่ตรงประตูเมืองตะโกนโวยวายขึ้นมา
“พวกเจ้าจะตรวจถุงเก็บของของข้าทำไม? ไม่ได้เด็ดขาด!” ชายหน้าดำกอดถุงเก็บของของตนไว้แน่น ดูท่าจะไม่ให้ความร่วมมือ
“หึ! ปฏิเสธการตรวจค้นงั้นหรือ? หรือเจ้าคือหลี่หนิวที่ปลอมโฉมมา? จับตัวไว้!” กู่เฉินตวาดทันที
จากนั้นผู้ดูแลสำนักกระบี่สองคนก็รีบเข้าไปคว้าตัวชายหน้าดำไว้ ดูท่าจะตั้งใจค้นถุงเก็บของของเขาโดยใช้กำลัง
ชายหน้าดำถูกผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานขั้นปลายสองคนจับไว้ ก็ขวัญอ่อนทันที รีบกล่าวว่า “เอ๊ะ ๆ ๆ อย่าใช้กำลังสิ พวกเจ้าจะตรวจก็ตรวจเถอะ!”
“หึ แบบนี้ค่อยรู้เรื่องหน่อย” กู่เฉินแค่นเสียง
ชายหน้าดำเห็นว่าหลบไม่พ้น จึงได้แต่เปิดถุงเก็บของอย่างว่าง่าย กู่เฉินกวาดญาณทิพย์ตรวจดู เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอาวุธวิเศษชั้นยอดแล้ว จึงโบกมือปล่อยให้ผ่าน
ชายหน้าดำเก็บถุงเก็บของพลางบ่นพึมพำ ก่อนเหาะหนีไปยังที่ไกล
ลู่ฝานเห็นทุกอย่างเต็มตา ใบหน้าเผยความตกตะลึง ตรวจค้นถุงเก็บของอย่างนั้นหรือ? กู่เฉินกล้าทำได้อย่างไร! ไม่กลัวว่าผู้คนจะพากันโกรธแค้นหรือ?