ไม่แปลกที่เถ้าแก่จะตกตะลึงถึงเพียงนี้ อย่างไรเสีย การนำโอสถสร้างฐานออกมาถึงสามเม็ดในคราวเดียวก็นับเป็นการลงมือครั้งใหญ่
“สหายเต๋าสืบทอดวิชาจากสำนักใด เหตุใดจึงใจกว้างถึงเพียงนี้!” เถ้าแก่ถามออกมาโดยไม่ทันคิด
ตามหลักแล้ว การซื้อขายระหว่างกันไม่ควรซักไซ้ภูมิหลังของอีกฝ่าย ทว่าลู่ฝานลงมืออย่างน่าตื่นตะลึงเกินไป เถ้าแก่จึงอดถามเพิ่มไม่ได้
ลู่ฝานเองก็ไม่ได้ปิดบัง เขาแทบอยากให้อีกฝ่ายถาม จะได้เผยให้เห็นว่าตนมีผู้หนุนหลัง
ลู่ฝานจึงแสดงท่าทีสงบนิ่ง ก่อนกล่าวว่า “ข้าสืบทอดวิชาจากผู้บำเพ็ญอิสระขั้นแก่นทองท่านหนึ่ง นางเชี่ยวชาญศาสตร์การหลอมโอสถ และสั่งให้ข้ามาแลกเปลี่ยนโอสถอสูร”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เถ้าแก่ก็เบิกตาค้าง จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งอบอุ่นขึ้น “ที่แท้สหายเต๋ามีผู้เป็นอาจารย์ถึงขั้นแก่นทองนี่เอง เช่นนั้นก็เข้าใจได้แล้ว!”
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองนั้นมีฐานะเทียบเท่าผู้อาวุโสของสำนักใหญ่แห่งหนึ่ง หากเป็นผู้บำเพ็ญอิสระที่บรรลุขั้นแก่นทองได้ ยิ่งไม่ธรรมดาเข้าไปใหญ่!
โดยทั่วไป ผู้บำเพ็ญอิสระขั้นแก่นทองที่เชี่ยวชาญศาสตร์การหลอมโอสถเช่นนี้ย่อมมีเครือข่ายกว้างขวางน่าสะพรึงกลัว ไม่ว่าจะไปสำนักใด ล้วนเป็นผู้ที่ทุกคนแย่งกันชักชวนเข้าพวก
จากนั้นเถ้าแก่ก็ไม่กล้าปล่อยให้รอนาน เขาเดินไปที่หน้าเคาน์เตอร์ หยิบโอสถอสูรระดับสี่ออกมาเก้าเม็ด ก่อนกล่าวว่า “สหายเต๋า หากภายหน้ามีโอสถสร้างฐานมาขายอีก ก็แวะมาหาข้าได้”
ลู่ฝานโบกมือ เก็บโอสถอสูรทั้งเก้าเม็ดลงถุงเก็บของ ส่วนเหตุที่ไม่แลกเปลี่ยนทีเดียวทั้งหมด ก็เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เถ้าแก่สงสัย
อย่างไรเสีย แค่นำโอสถสร้างฐานออกมาสามเม็ดในคราวเดียวก็สร้างความตื่นตะลึงอย่างยิ่งแล้ว