ลู่ฝานกวาดเศษเกราะหยกวิญญาณทั้งหมดทุ่มลงในเตาหลอมโอสถ
ส่วนจะทำอะไรนั้น ย่อมเป็นการใช้แผ่นหยกเกราะหยกวิญญาณสร้างสมบัติล้ำค่าสูงสุดไร้เทียมทานขึ้นมาชิ้นหนึ่ง
เป็นเกราะสวมในเย็บจากแผ่นหยกเกราะหยกวิญญาณยี่สิบแผ่น
หากผู้ใดเห็นลู่ฝานทำเช่นนี้ เกรงว่าคงกระอักเลือดตายคาที่
เพราะผู้บำเพ็ญขั้นฝึกปราณทั่วไปหรือแม้ขั้นสร้างฐาน หากได้เกราะหยกวิญญาณสักแผ่นกันตัว ก็นับว่าดีเลิศแล้ว
ส่วนลู่ฝาน ทำเกราะสวมในจากถึงยี่สิบแผ่น
นั่นหมายความว่าลู่ฝานสามารถต้านทานการโจมตีจากผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานช่วงกลางได้ถึงยี่สิบครั้ง!
พลันเตาหลอมส่องแสงวาบ เกราะหยกวิญญาณยี่สิบแผ่นก็วางเรียงเป็นระเบียบในเตา
“สำเร็จแล้ว!” ลู่ฝานยิ้มปรากฏบนใบหน้า หยิบแผ่นหยกเกราะหยกวิญญาณออกมา ใช้ด้ายเส้นบางเย็บประกอบอย่างง่าย
กลายเป็นเสื้อเกราะตัวเล็ก เรียกได้ว่าหรูหรายิ่งนัก
จากนั้นลู่ฝานสวมไว้ด้านใน นับว่าเข้ารูปพอดี เมื่อสวมเสื้อคลุมสีเขียวแล้ว มองจากภายนอกก็ไม่เห็นความผิดปกติ
เมื่อลู่ฝานส่งพลังวิญญาณเข้าไปในเกราะหยกวิญญาณ ครั้นถูกโจมตี เกราะก็จะทำงานโดยอัตโนมัติ
ตราบใดไม่พบผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำ สมบัติชิ้นนี้มากพอให้ลู่ฝานเมินเฉยอันตรายใดๆ
ย่อมเล่า แค่เท่านี้ยังห่างไกลคำว่าพอ
ลู่ฝานค้นถุงเก็บของอีกครั้ง รวมที่หวังชิงจู๋ให้มา หักที่ใช้ก่อนหน้านี้ ยังเหลือหินวิญญาณอีกสองร้อยสามสิบก้อน