"คุณรู้ได้ยังไงว่าเป็นผม?"
มือทั้งสองข้างของซวีตงถูกมัดไว้กับท่อน้ำเหล็กที่มุมห้องด้านหลัง
ทำให้เขาทำได้เพียงนั่งยองๆ อยู่ในท่าที่แสนจะลำบาก
แสงไฟในโกดังใต้ดินสลัวมาก ส่องใบหน้าของเขาครึ่งสว่างครึ่งมืด
ฉินเฟิงยืนอยู่ตรงหน้าเขา ด้านหลังคือเหล่าผู้บริหารของโรงเรียนนายร้อยทั้งหมด
"ผมไม่ได้สงสัยคุณเป็นการส่วนตัว แต่สงสัยทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน"
"อาจารย์เจิ้งเป็นเรื่องอะไร?"
"เรื่องปลอม หลอกให้คุณตกหลุมพราง"
"ฉันทำพลาดตรงไหนกันแน่?"
ฉินเฟิงมองเขานิ่งๆ "อย่างแรก หอพัก 5012 มีทั้งหมดหกคน ในนั้นมีเพียงคุณคนเดียวที่ไม่ใช่กำลังพลรบ ที่เหลือล้วนเป็นนักเรียนหน่วยรบพิเศษ"
ซวีตงไม่เข้าใจ "แค่นี้คุณก็สงสัยฉันแล้วเหรอ?"
ฉินเฟิงส่ายหน้า "ไม่ได้สงสัย ตอนนั้นฉันแค่รู้สึกอยากรู้อยากเห็นเท่านั้นเอง"
"แล้วยังไงต่อ?"
"พวกเราห้าคนมีเส้นทางเคลื่อนไหวเหมือนกัน มีเพียงคุณที่แยกเดี่ยว และคุณก็อยู่โรงเรียนต่อ แต่ดันในช่วงที่คุณอยู่โรงเรียนต่อ โรงเรียนก็เกิดเรื่องขึ้นพอดี"
"แค่เพราะแบบนี้ คุณเลยสงสัยฉัน?"
"ก็ไม่ใช่"
ฉินเฟิงพูด "พวกเรารู้จักกัน อยู่หอเดียวกันมามากกว่าครึ่งปี ผมเต็มใจที่จะเชื่อเสมอว่าเรื่องนี้เป็นคนอื่นทำ ไม่ใช่คนใกล้ตัว"
"ถึงแม้ปกติคุณจะพยายามเข้ากับกลุ่ม 5012 แต่ก็ไม่เคยเข้ากับพวกเราได้จริงๆ สักที"
"ผมเห็นได้ว่าคุณมีกำแพงในใจ แต่ไม่รู้ว่าคุณป้องกันอะไรอยู่"