“ท่านโอะชิมะ กระผมมีเรื่องด่วนจะรายงานท่าน!”
ประเทศญี่ปุ่น ภายในหน่วยข่าวกรองแห่งหนึ่ง
ลูกน้องคนหนึ่งรีบร้อนเคาะประตูห้องทำงานของเหล่าผู้บริหารระดับสูง
ภายในห้อง โอะชิมะกำลังพบปะกับพลโทดาวสองดวงที่ส่งมาจากอเมริกา
และที่น่าแปลกใจก็คือ เจ้าหน้าที่คนนี้ที่ปกติแล้วทระนงตัวสูงส่ง แม้แต่เวลาร่วมประชุมระดับสูงสุดก็ยังเชิดหน้าใส่ผู้อื่น
กลับแสดงท่าทียอมจำนนและต่ำต้อยขนาดนี้เมื่ออยู่ต่อหน้านายพลชาวอเมริกัน
ความรู้สึกที่ดูเก้ๆ กังๆ และตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อมองแวบแรก ช่างคล้ายกับฉากเตรียมเปิดกล้องของหนังผู้ใหญ่ ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมวัฒนธรรมหลักของประเทศญี่ปุ่นเสียเหลือเกิน
“นี่แก! ใครอนุญาตให้เข้ามา ออกไปเดี๋ยวนี้!”
โอะชิมะจ้องลูกน้องที่ไร้หัวนอนปลายเท้าคนนี้ด้วยสายตาคมกริบ
จากนั้น ก็หันกลับไปแสดงสีหน้าประจบประแจงใส่ชายวัยกลางคนผมทองตาฟ้าตรงหน้าเช่นเดิม
“ท่านเจฟฟ์ เชิญพูดต่อได้เลยครับ”
“ที่ฉันจะพูดก็มีเท่านี้แหละ”
ชายวัยกลางคนชื่อเจฟฟ์คนนั้นลุกขึ้นยืน เอาท่อสูบเข้าปาก แล้วสูบลมฉุนๆ สองที
“จำเรื่องที่ฉันบอกแกไว้ก่อนหน้านี้ให้ขึ้นใจ พยายามขยายเครือข่ายสายลับของเราในดินแดนของพวกเขาให้กว้างขวางและมากขึ้นเท่าที่จะทำได้”
“โดยเฉพาะที่นี่” เขาชี้ไปที่ตำแหน่งหัวใจ “ที่นี่ ต้องการดวงตามากกว่านี้ ถึงจะทำให้เราควบคุมความเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายได้ตลอดเวลา”
“เมื่อปีก่อน พวกเขาเริ่มสับเปลี่ยนกำลังพล และลดกำลังทหารครั้งใหญ่ แน่นอนว่าต้องมีความคิดซ่อนเร้นอยู่ สรุปก็คือ เราไม่ชอบ และจะไม่ยอมให้การเปลี่ยนแปลงที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเราเกิดขึ้นในระเบียบโลก”