ในห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงเรียน หวังกั๋วหวยสวมแว่นอ่านหนังสือ กำลังพิจารณาเอกสารในมืออย่างตั้งใจ
ในฐานะหัวหน้าสถาบันการทหารชั้นนำของประเทศเหยียน เขาต้องจัดการงานสารพัดทุกวัน
ไม่ใช่แค่เรื่องภายในโรงเรียน แต่ยังรวมถึงเรื่องบางอย่างของกองทัพด้วย
บางครั้งเขาก็คิด อยากจะแก่แบบคนธรรมดา นั่งจิบชาปลูกดอกไม้คงจะดีไม่น้อย
แต่ละวันเรื่องเยอะแยะไปหมด อายุปูนนี้แล้วยังต้องทำงาน หงุดหงิดจะตาย
ถ้าหาคนมาทำแทนได้ก็ดี จะได้หลบไปอยู่เบื้องหลังกินบุญเก่า...
ตอนนั้นเอง ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออก
ฟังเสียงฝีเท้าก็รู้แล้วว่าเป็นใคร เขาจึงถามออกไปโดยไม่เงยหน้าขึ้น
"ไปฟังการสอบจบการศึกษามา เป็นยังไงบ้าง มีใครโดดเด่นเป็นพิเศษไหม?"
"มีสิ มีแน่นอน แล้วก็ไม่ใช่น้อยด้วย!"
ผู้ตรวจการเหยาปาหมวกโยนลงบนโซฟา พูดด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า
เขาบอกว่า ในบรรดาผู้สำเร็จการศึกษารุ่นนี้ มีหลายคนที่หัวข้อวิจัยและผลงานวิชาการออกมาดีมาก
ทั้งคุณภาพและความแปลกใหม่ ล้วนเหนือกว่ารุ่นก่อน ๆ ไม่ได้เทียบกันติด
ในจำนวนนั้น หัวข้อที่ได้รับความสนใจมากที่สุดก็คืองานวิจัยของฉินเฟิง
ได้ยินว่า ตอนเขาสอบป้องกันตัว ยังมีอาจารย์และนักเรียนจากภาคอื่น ๆ แอบมาฟังด้วย
สุดท้าย ห้องบรรยายขนาดใหญ่ก็เต็มจนล้นออกมา
บรรยากาศและความคึกคักขนาดนั้น เทียบได้กับศาสตราจารย์ชื่อดังระดับนานาชาติมาบรรยายเลยทีเดียว
พอได้ยินแบบนั้น แม้แต่สีหน้าของหวังกั๋วหวยก็แสดงความสนใจออกมาอย่างชัดเจน
"งั้น หัวข้อวิจัยและแนวทางของฉินเฟิงคืออะไรกันแน่ ถึงได้เรียกผู้คนสนใจได้ขนาดนี้?"
"หัวข้อวิจัยของเขามีสองอย่างด้วยกัน" ผู้ตรวจการเหยากล่าว "อย่างแรกคือ การผสมผสานยุทธวิธีหน่วยรบพิเศษเข้ากับยุทธวิธีผสมเหล่า เพื่อรับมือกับสถานการณ์ระหว่างประเทศที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงในอนาคต......"
หวังกั๋วหวยฟังอย่างตั้งใจ แม้ว่าแนวคิดนี้เคยมีคนเสนอมาก่อนแล้วก็ตาม