ในยามค่ำคืน ห้องสมุดและห้องเรียนของโรงเรียนนายร้อยยังคงสว่างไสว
แม้เสียงเป่านกหวีดดับไฟจะดังไปแล้ว แต่ยังมีผู้คนอีกมากมายที่กำลังยุ่งอยู่กับการอ่านหนังสือท่ามกลางแสงไฟ
ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นนักเรียนนายร้อยที่กำลังจะเข้าร่วมการสอบจบการศึกษา พวกเขากำลังเร่งแก้ไขเอกสารและผลงานวิจัยในมืออย่างขะมักเขม้น
ใช่แล้ว นักเรียนนายร้อยจะจบการศึกษาได้ไม่เพียงแค่ต้องผ่านการประเมินผลการเรียนต่างๆ เท่านั้น แต่ยังต้องส่งเอกสารวิจัยและมีผลงานวิจัยด้วย
เพราะต้องทำงานล่วงเวลาเพื่อเรียนรู้และแก้ไขเอกสาร ช่วงนี้การจัดการภายในโรงเรียนก็จะผ่อนปรนลงเล็กน้อย
ตีหนึ่งกว่า จ้าวเผิงเฟยและคนอื่นๆ เพิ่งจะเตรียมเอกสารการสอบทั้งหมดเสร็จอย่างเร่งรีบ
สี่คนเดินอย่างหมดอาลัยตายอยากบนโรงเรียนที่ว่างเปล่า มุ่งหน้าไปทางหอพัก
เพิ่งจะถึงหน้าตึก ผู้ช่วยสอนเจิ้งที่กำลังปฏิบัติหน้าที่เวร 0-2 อง ก็ยิ้มให้พวกเขา
“ยุ่งขนาดนี้เลยเหรอ?”
“อืม...”
จ้าวเผิงเฟยและคนอื่นๆ พยักหน้าเหมือนหุ่นเชิด ใบหน้าเต็มไปด้วยความหมดอาลัยตายอยาก
หลายวันนี้การเร่งเขียนรายงาน ทำพาวเวอร์พอยต์ ทำให้พวกเขาเครียดจนผมจะร่วงหมดแล้ว
พวกเขายอมใส่เครื่องสนามครบชุดไปวิ่งป่าหลายสิบกิโลเมตร ยิงกระสุนหมดสิบคลัง
ยังดีกว่าต้องมานั่งพิมพ์คีย์บอร์ดอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ มันทรมานเกินไปจริงๆ
โชคดีที่รายงานของทุกคนแก้ไขเสร็จเรียบร้อยแล้ว และพรุ่งนี้ก็เป็นวันสอบ
แค่ผ่านพรุ่งนี้ไปได้ ทุกอย่างก็จบสิ้น
แน่นอน เงื่อนไขคือต้องผ่านการสอบวัดผลให้ได้ ถึงจะจบการศึกษาได้อย่างราบรื่น
เห็นท่าทางหมดอาลัยตายอยากของพวกเขา เจิ้งฮุยก็ยิ้มๆ
พูดอวยพรให้พวกเขาสู้ๆ ในการสอบพรุ่งนี้ แล้วก็ปล่อยให้พวกเขาเข้าไป