ปลูกพืชรับรางวัล บำเพ็ญเซียนจากศิษย์รับใช้

ตอนที่ 2 ทะลวงขอบเขต

9 นาที· 2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

หยกชิ้นนั้นมีสีเขียวอ่อนทั่วทั้งชิ้น ผิวด้านนอกสลักลวดลายซับซ้อนลึกลับ ระหว่างลวดลายมีแสงเรืองรองไหลเวียนราง ๆ ดูเก่าแก่เรียบขรึมและล้ำค่า!

สิ่งที่ทำให้หวังอันตื่นตะลึงยิ่งกว่าคือ รูปร่างของหยกชิ้นนี้คล้ายกับหินสีเทาหม่นเมื่อครู่เป็นอย่างยิ่ง ราวกับหินก้อนนั้นหลุดพ้นจากฝุ่นผง เผยรูปลักษณ์เดิมออกมา!

ไม่นาน เขาก็สังเกตเห็นอักษรโบราณสองตัวสลักอยู่ด้านหนึ่งของหยก ตัวอักษรนั้นมีลายเส้นคดเคี้ยวหนักแน่น แตกต่างจากอักษรที่เขาเคยเห็นมาโดยสิ้นเชิง ทั้งที่อ่านไม่ออก แต่ทันทีที่มองเห็น กลับมีความรู้สึกประหลาดผุดขึ้นในใจ!

“จักรพรรดิชิง... นี่คือหยกของจักรพรรดิชิงหรือ?!”

แม้หวังอันไม่เคยได้ยินนาม “จักรพรรดิชิง” มาก่อน แต่ฟังจากชื่อก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องเป็นผู้ยิ่งใหญ่เหนือสามัญอย่างแน่นอน!

หวังอันดีใจจนแทบคลุ้มคลั่ง ตนเสาะแสวงวาสนาเซียนมาสามปี ผ่านความทุกข์ยากมานับไม่ถ้วน ในที่สุดนิ้วทองคำก็มาเสียทีหรือ?

เขาตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่า โลหิตบนฝ่ามือเมื่อครู่คงเปื้อนหยกของจักรพรรดิชิง จึงทำให้สิ่งนี้ยอมรับเขาเป็นนาย!

ทว่าหวังอันบังคับตนเองให้สงบลงอย่างรวดเร็ว เขากวาดตามองรอบด้านอย่างระแวดระวัง และพบว่าไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติทางนี้

ยังไม่ใช่เวลาสำรวจว่าหยกของจักรพรรดิชิงใช้ทำอะไร ภาษีของหุบเขาชิงเสียยังเก็บไม่ครบ ภัยแมลงในแปลงนาวิญญาณยังแพร่กระจาย ทั้งยังมีงานไร่นาหนักหนารอเขาอยู่ เขาต้องรีบเก็บรวงข้าววิญญาณที่สุกเต็มที่ให้เสร็จเสียก่อน

คิดได้ดังนั้น หวังอันก็สูดลมหายใจลึก ข่มความตื่นเต้นในใจ ก่อนก้มลงเก็บเคียวที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา

ตลอดสามปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขามองเห็นความหวังที่แท้จริงบนทุ่งรกร้างแห่งนี้!

ยามนี้ความด้านชาและความต่อต้านก่อนหน้านี้หายไปสิ้น แม้แต่การเก็บเกี่ยวข้าววิญญาณก็ยังมีเรี่ยวแรงขึ้นมา!

เขากวัดแกว่งเคียวด้วยท่วงท่ารวดเร็วกว่าเดิมถึงสองเท่า ในใจมีเพียงความคิดเดียว คือรีบเก็บเกี่ยวให้เสร็จ จะได้หาเวลาไปทำความเข้าใจสรรพคุณของหยกจักรพรรดิชิงโดยเร็ว!

เขาแหวกต้นข้าววิญญาณหลายต้นที่ถูกแมลงกัดกินจนแหว่งวิ่น สายตาจับจ้องต้นหนึ่งซึ่งเมล็ดเต็มอวบและเพิ่งสุกได้ที่ เคียวในมือฟันลงอย่างแรง ตัดต้นข้าวนั้นอย่างหมดจดฉับไว

ทันทีที่รวงข้าววิญญาณหลุดจากลำต้น แสงสีเขียวอ่อนสายหนึ่งซึ่งมีเพียงหวังอันมองเห็นก็วาบขึ้นจากรวงข้าว แล้วหายไปในพริบตา มันพุ่งตรงสู่หว่างคิ้วของเขาราวกับดาวตก ก่อนเข้าสู่ร่างกาย!

หวังอันสะดุ้งใจ ยังไม่ทันได้ตอบสนองก็สัมผัสได้ว่าหยกจักรพรรดิชิงในทะเลสำนึกสั่นไหวเบา ๆ แสงสีเขียวสายนั้นถูกหยกดูดกลืนไปทันที!

จากนั้นลวดลายบนผิวหยกจักรพรรดิชิงก็ส่องประกายเขียวจาง ๆ ความรู้สึกอบอุ่นอิ่มเอิบสายหนึ่งไหลออกมาจากหยกและแผ่กระจายไปทั่ว ราวกับสายน้ำอุ่นไหลผ่านแขนขาและกระดูกทั่วร่าง!

บริเวณที่พลังไหลผ่าน ความเหนื่อยล้าที่สั่งสมมาก่อนหน้านี้ก็สลายไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่ความเจ็บแปลบจากบาดแผลบนฝ่ามือยังบรรเทาลงไม่น้อย!

หัวใจหวังอันสั่นสะท้าน นี่คือสัมผัสปราณหรือ?! ทั้งยังเข้มข้นกว่าสัมผัสปราณที่ควบแน่นได้จากการฝึกวิชาฉางชิงในวันปกติมากนัก!

เขารีบตั้งจิตสัมผัสอยู่ครู่หนึ่ง คลื่นความตื่นตะลึงพลันโหมกระหน่ำในใจ สัมผัสปราณสายหนึ่งเมื่อครู่กลับเทียบได้กับผลจากการฝึกวิชาฉางชิงอย่างจริงจังนานถึงสิบวัน!

หมายความว่าเมื่อครู่เขาเก็บเกี่ยวข้าววิญญาณเพียงต้นเดียว ก็ได้รับการบำเพ็ญเพียรถึงสิบวันแล้วหรือ?!

ดูท่าแสงแก่นพฤกษาวิญญาณที่หยกจักรพรรดิชิงดูดซับก่อนหน้านี้ คงถูกแปรเปลี่ยนเป็นพลังบำเพ็ญเพียรได้!

หัวใจหวังอันเต้นรัว ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและยินดีล้นพ้น

เขามองผืนนาข้าววิญญาณเบื้องหน้า แววตาร้อนแรงยิ่งนัก ในดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะเก็บเกี่ยว!

หากเก็บเกี่ยวข้าววิญญาณทั้งหมดในแปลงนี้จนเสร็จสิ้น เขาจะได้รับแสงสีเขียวมากมายเพียงใดกัน?!

ถึงตอนนั้น บางทีเขาอาจทะลวงขั้นหลอมปราณชั้นหนึ่งได้ในคราวเดียว กลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนอย่างแท้จริง!

คิดได้ดังนั้น หวังอันก็ไม่อาจข่มความตื่นเต้นในใจได้อีก เคียวในมือกวัดแกว่งรวดเร็วยิ่งขึ้น!

……

……

เคียวในมือหวังอันกวัดแกว่งไม่หยุด ท่ามกลางเสียงลำต้นข้าววิญญาณขาดสะบั้นดังกังวาน ต้นข้าวที่สุกแล้วทยอยถูกเขาตัดลงอย่างรวดเร็ว

ทุกครั้งที่เก็บเกี่ยวข้าววิญญาณหนึ่งต้น แก่นพฤกษาวิญญาณสายหนึ่งจะพุ่งออกจากรวงข้าว มุดเข้าสู่หว่างคิ้วของเขาและถูกหยกจักรพรรดิชิงในทะเลสำนึกดูดซับ จากนั้นจึงแปรเปลี่ยนเป็นพลังบริสุทธิ์ ไหลเวียนทั่วร่างก่อนหลอมรวมเข้าสู่ตันเถียน

เมื่อเวลาผ่านไป สัมผัสปราณในร่างหวังอันก็เข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ความเหนื่อยล้าที่สะสมไว้ก่อนหน้านี้มลายหายไปนานแล้ว แม้แต่แขนขาและกระดูกทั่วร่างก็เปี่ยมด้วยพลังชีวิต

สิ่งที่ทำให้เขายินดีเป็นพิเศษคือ เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่ากำลังกายของตนเพิ่มขึ้นไม่น้อย!

ใต้แสงจันทร์ ท่วงท่าของหวังอันรวดเร็วยิ่งขึ้น สายตากวาดไปทั่วแปลงนา คอยเลือกเก็บเฉพาะข้าววิญญาณที่เมล็ดเต็มอวบและเติบโตสมบูรณ์

ขณะที่เขาตัดต้นข้าววิญญาณซึ่งสูงกว่าต้นรอบข้างอยู่ช่วงหนึ่งและมีรวงอวบเต็มเป็นพิเศษ ก่อนใส่ลงในตะกร้าสะพาย สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย

คราวนี้แก่นพฤกษาวิญญาณสีเขียวที่พุ่งเข้าสู่หว่างคิ้วเข้มข้นกว่าทุกครั้งหลายเท่า สัมผัสปราณที่หยกจักรพรรดิชิงส่งคืนมาก็เต็มเปี่ยมเป็นพิเศษ!

ข้าววิญญาณคุณภาพดีต้นนี้กลับเพิ่มพลังบำเพ็ญเพียรให้เขาได้ถึงหนึ่งเดือน!

ก่อนหน้านี้ข้าววิญญาณทั่วไปให้พลังบำเพ็ญเพียรได้เพียงสิบวัน แต่ข้าววิญญาณคุณภาพดีกว่าต้นนี้กลับมอบพลังบำเพ็ญเพียรให้มากขึ้นถึงสามเท่า!

ดูท่าพลังบำเพ็ญเพียรที่หยกจักรพรรดิชิงส่งคืนให้เขาจะเกี่ยวข้องกับคุณภาพของข้าววิญญาณที่เก็บเกี่ยว!

ข้าววิญญาณยิ่งมีคุณภาพสูง แก่นพฤกษาวิญญาณที่บรรจุอยู่ก็ยิ่งเข้มข้น เขาย่อมได้รับพลังบำเพ็ญเพียรมากขึ้น!

การค้นพบนี้ทำให้หวังอันตื่นเต้นยิ่ง เขายิ่งทุ่มแรงเดินลัดเลาะไปทั่วแปลงนา คอยค้นหาข้าววิญญาณที่เติบโตงดงามเป็นพิเศษ

ข้าววิญญาณทยอยถูกเก็บเกี่ยว สัมผัสปราณภายในตันเถียนก็ทวีความแข็งแกร่ง ราวกับตาน้ำที่สั่งสมเพิ่มพูนไม่หยุดจนค่อย ๆ เต็มเปี่ยม และเริ่มกระแทกสิ่งกีดขวางเลือนรางชั้นหนึ่ง นั่นคือธรณีประตูของขั้นหลอมปราณชั้นหนึ่ง!

หวังอันสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าสิ่งกีดขวางกำลังบางลงทีละน้อย โอกาสทะลวงขั้นอยู่ตรงหน้าแล้ว!

เขาสูดลมหายใจลึก มือยังคงเคลื่อนไหวไม่หยุด เก็บเกี่ยวข้าววิญญาณต่อไป พร้อมชักนำแก่นพฤกษาวิญญาณสายแล้วสายเล่าเข้าสู่ร่าง

เมื่อข้าววิญญาณสะสมเพิ่มขึ้นไม่หยุด พลังภายในตันเถียนของหวังอันก็สั่งสมจนถึงขีดสุดในที่สุด!

เสียงครางหึ่งแผ่วเบาดังขึ้นภายในร่างหวังอัน พลังทั่วกายพลันไหววูบ สิ่งกีดขวางเลือนรางในตันเถียนแตกสลายทันที!

ต่อจากนั้น แสงสีเขียวอ่อนสายหนึ่งซึ่งแม้เบาบางแต่บริสุทธิ์ยิ่งก็ถือกำเนิดขึ้นในตันเถียน มันเคลื่อนไปตามเส้นทางการโคจรของวิชาฉางชิง ไหลเวียนอย่างเชื่องช้าในเส้นลมปราณ นี่คือพลังวิชาฉางชิงที่แท้จริง!

ในที่สุดก็ทะลวงถึงขั้นหลอมปราณชั้นหนึ่งสำเร็จแล้ว!

หวังอันแทบอยากแหงนหน้าหัวเราะก้องฟ้า ตลอดสามปีที่ผ่านมาเขาตื่นแต่เช้ามืดและเข้านอนยามดึก ผ่านความทุกข์ยากมานับไม่ถ้วน ถูกงานหนักทับถมจนแทบหายใจไม่ออก บัดนี้ในที่สุดก็ได้รับผลตอบแทนแล้ว!

หลังความตื่นเต้นผ่านพ้น หวังอันก็สงบลงและคำนวณในใจเงียบ ๆ นับตั้งแต่ได้หยกจักรพรรดิชิงมาจนถึงตอนนี้ พลังบำเพ็ญเพียรที่ได้รับจากข้าววิญญาณซึ่งเก็บเกี่ยวได้ มีมากถึงสามหรือสี่ปี!

หมายความว่า หากฝึกวิชาฉางชิงตามปกติ ด้วยพรสวรรค์รากวิญญาณปะปนธาตุทั้งห้าของเขา อย่างน้อยก็ต้องทุ่มเทฝึกฝนสามถึงสี่ปีโดยไม่ถูกรบกวน จึงมีโอกาสทะลวงถึงขั้นหลอมปราณชั้นหนึ่ง

แต่ความเป็นจริงคือ ทุกวันเขาต้องใช้เวลามากมายดูแลแปลงนาวิญญาณ ไม่มีเวลาฝึกฝนอย่างต่อเนื่องเลย หากไม่มีหยกจักรพรรดิชิง เขาอาจต้องใช้เวลาสิบกว่าปีจึงจะมีโอกาสทะลวงขั้น หรืออาจติดอยู่ในขั้นสัมผัสปราณไปชั่วชีวิต ไม่มีวันก้าวเข้าสู่แถวของผู้บำเพ็ญเซียนได้!

หวังอันทอดถอนใจเบา ๆ ในใจ นี่คือข้อบกพร่องของรากวิญญาณปะปนธาตุทั้งห้า

พรสวรรค์รากวิญญาณเช่นนี้อยู่ในระดับต่ำสุดของโลกบำเพ็ญเซียน ความเร็วในการฝึกฝนเชื่องช้าน่าตกใจ เพียงพอให้แตะธรณีประตูแห่งการฝึกตนอย่างกระท่อนกระแท่นเท่านั้น มองไปทั่วโลกบำเพ็ญเซียน แทบไม่มีผู้มีรากวิญญาณปะปนธาตุทั้งห้าคนใดฝึกถึงขั้นสร้างฐานได้ ไม่ต้องพูดถึงขอบเขตที่สูงกว่านั้น

หากเป็นเมื่อก่อน เขาอาจสิ้นหวังเพราะพรสวรรค์รากวิญญาณของตน แต่บัดนี้หวังอันรู้แล้วว่าเขาไม่เหมือนผู้ฝึกรากวิญญาณปะปนธาตุทั้งห้าคนอื่น!

คนอื่นต้องอดทนฝึกฝนเนิ่นนาน ส่วนเขาเพียงตั้งใจทำไร่และเก็บเกี่ยวพืชวิญญาณให้ดี ที่เหลือก็ปล่อยให้หยกจักรพรรดิชิงจัดการ!

เขารู้ว่าตนยังดีใจเร็วเกินไปไม่ได้ พลังบำเพ็ญเพียรขั้นหลอมปราณชั้นหนึ่งยังเป็นเพียงระดับล่างสุดในโลกบำเพ็ญเซียน อยู่ในตลาดบุกเบิกแห่งนี้ก็แทบไม่มีค่าให้กล่าวถึง

เขาเงยหน้ามองแปลงนาวิญญาณโดยรอบ ไกลออกไป คนปลูกพืชวิญญาณคนอื่นยังคงก้มหน้าก้มตาเก็บเกี่ยว มีหลายคนที่รอบกายแผ่คลื่นพลังวิญญาณแผ่วเบา นั่นคือพลังบำเพ็ญเพียรขั้นหลอมปราณชั้นหนึ่งหรือกระทั่งชั้นสอง

แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังต้องทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยในยามดึกดื่น เพื่อให้ทันเสียภาษีจนกลัดกลุ้มมิใช่หรือ? หากออกจากความคุ้มครองของตลาด ก้าวเข้าสู่ทุรกันดารอันเต็มไปด้วยภยันตราย ต่อให้พบสัตว์ปีศาจที่เก่งกาจเพียงเล็กน้อย ก็ยังมีแต่ทางตาย!

หวังอันเข้าใจชัดเจน การทะลวงถึงขั้นหลอมปราณชั้นหนึ่งเป็นเพียงจุดเริ่มต้นบนเส้นทางเซียนของเขา ปัญหาใหญ่ที่สุดในยามนี้ยังคงเป็นการกำจัดภัยแมลงในแปลงนาวิญญาณ เก็บเกี่ยวข้าววิญญาณให้พอ และชำระภาษี

มีเพียงทำเช่นนี้ เขาจึงจะอยู่ในตลาดต่อไปได้ และดำรงชีวิตในฐานะคนปลูกพืชวิญญาณต่อไป

เมื่อมีหยกจักรพรรดิชิงแล้ว การเป็นคนปลูกพืชวิญญาณจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป