ฉันไม่ใช่เทพแห่งละคร

ตอนที่ 31 ดับ (รวมสองตอน)

13 นาที· 3K คำ

เฉินหลิงครุ่นคิดพลางเดินออกไปนอกประตู ละอองหิมะขาวโพลนลอยผ่านหน้าเขา

เขาชะงักเล็กน้อย แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้า

"...หิมะตกแล้ว?"

ใต้แสงออโรร่าสีฟ้า เกล็ดหิมะโปรยปรายราวปุยนุ่น เฉินหลิงยื่นมือรองรับเกล็ดหนึ่ง ผลึกแปดแฉกใสกระจ่างค่อยๆ ละลายหายไปในความอบอุ่น

"พิภพแสงออโรร่าไม่เหมือนพิภพอื่น ไม่มีสี่ฤดู มีแต่ฤดูหนาว" ฉู่มู่หยุนก้าวออกมาจากบ้านช้าๆ เขายื่นมือรองเกล็ดหิมะเช่นกัน แล้วเอ่ยอย่างสงสัย "แต่หิมะคราวนี้มาตอนกะทันหันไปหน่อยหรือเปล่า?"

"กะทันหันมากหรือ?" เฉินหลิงถาม

"ไม่กี่วันก่อนเพิ่งมีพายุฝนที่รอบสิบปีไม่เคยเกิด เมื่อวานจู่ๆ ก็เริ่มโปรยหิมะอีก... รู้สึกว่าปรากฏการณ์ฟ้าในพิภพแสงออโรร่าชักจะแปรปรวนหนักขึ้นเรื่อยๆ"

ฉู่มู่หยุนขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อยๆ ขณะไตร่ตรอง

"พี่ หิมะตกเร็วมากเลย"

เฉินเยียนสวมชุดงิ้ว พุ่งตัวมายังถนนอย่างรวดเร็ว เขายืนอยู่ท่ามกลางเกล็ดหิมะที่ค่อยๆ หนาแน่นขึ้น ดวงตาสีน้ำตาลแดงเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความคาดหวัง "ถ้าตกแบบนี้ต่อไป พรุ่งนี้ก็พอปั้นตุ๊กตาหิมะได้แล้ว!"

เมื่อมองเด็กหนุ่มในชุดแดงที่เอื้อมมือจับเกล็ดหิมะ แววตาของเฉินหลิงก็อ่อนโยนลง เขายิ้มพลางว่า

"ปั้นทุกปี ยังไม่เบื่ออีกหรือ?"

"คราวนี้ไม่เหมือนกัน" เฉินเยียนพูดจริงจัง "คราวนี้หิมะตกหนัก ฉันอาจจะปั้นได้เป็นสิบตัวรวด... แล้วเราค่อยก่อเวทีสูงๆ ขึ้นมา ฉันจะได้ขึ้นไปฝึกร้องงิ้วบนนั้น ให้ตุ๊กตาหิมะเป็นผู้ชม"

"พี่เป็นผู้ชมให้ยังไม่พออีกหรือ?"

"พี่ มีใครเขาร้องงิ้วแล้วมีผู้ชมแค่คนเดียวทุกทีบ้าง..." เฉินเยียนเบะปาก "ไม่มีผู้ชมตลอด พอฉันไปแสดงที่โรงเรียนแล้วเกิดตื่นเวทีขึ้นมาจะทำยังไง?"

"...ก็จริง" เฉินหลิงหัวเราะ แล้วค่อยๆ เงยหน้ามองท้องฟ้า

"ถ้างั้นให้หิมะตกไม่หยุดเลยก็ดี"

"ตกไม่หยุดนี่ต้องกลายเป็นภัยหิมะพอดี" ฉู่มู่หยุนดันแว่น แล้วลังเลครู่หนึ่ง ก่อนหยิบเสื้อคลุมขนแกะจากในบ้านมาสวม "ฉันจะออกไปข้างนอกหน่อย"

เฉินหลิงกับเฉินเยียนสบตากัน

"แล้วจะกลับมากินข้าวไหม?"

"กลับ"

เมื่อเงาร่างของฉู่มู่หยุนค่อยๆ เลือนหายไปสุดถนน เฉินหลิงดูเวลาแล้วก็ว่า "ฉันต้องไปเหมือนกัน ถนนภูเขาช่วงหิมะตกนี่เดินยาก..."

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป