ถนนหานซวง
ร่างสองร่างที่ดูอิดโรยยืนอยู่หน้าประตูบ้าน สีหน้าเต็มไปด้วยความลังเล
บ้านที่เคยเป็นของพวกเขา บัดนี้ถูกคนที่ฟื้นคืนชีพ... หรือจะเรียกว่า "สิ่งหนึ่ง" ยึดครองไปแล้ว เมื่อคืนสุสานรวมถูกแดนเทากลืนกิน ดังนั้นสิ่งที่อยู่ในบ้านเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นหายนะที่ปลอมตัวเป็นเฉินหลิง
"แล้วทีนี้จะเอายังไง..." หลี่ซิ่วชุนกลืนน้ำลาย
"จะเอายังไงได้?" เฉินถานสูดลมหายใจลึก "เข้าไป รีบเก็บข้าวของมีค่าทั้งหมด แล้วหนี! หนีไปเขตห้าหรือเขตหก ยังไงก็ให้ไกลจากที่นี่ที่สุด!"
"แต่มันยังอยู่ข้างในนะ ถ้าเกิดไปปลุกมันขึ้นมาล่ะ?"
"มันออกไปแล้ว"
เฉินถานมองรอยเท้าเปื้อนโคลนหน้าบ้าน พูดอย่างมั่นใจ
เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลี่ซิ่วชุนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอใช้กุญแจไขเปิดประตูบ้าน ทั้งสองรีบวิ่งเข้าไป
"เอาแค่เงินกับของมีค่า! ของหนักๆ อย่าเอาเด็ดขาด!"
"ฉันไปห้องนอน เธอไปห้องนั่งเล่น!"
"เร็วเข้า! รีบหน่อย! เรายังไม่รู้ว่ามันจะกลับมาตอนไหน!"
ทั้งสองหยิบถุงกระสอบออกมาอย่างลนลาน เริ่มเก็บข้าวของของตัวเอง
เฉินถานเปิดลิ้นชัก ควักเงินใส่กระเป๋าจนหมด กำลังจะเดินออกไป เห็นขวานที่วางไว้ข้างเตียงสำหรับป้องกันตัว ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็จับมันยัดลงในถุงกระสอบด้วย
ฐานะของพวกเขาไม่ได้ร่ำรวย ของมีค่ามีน้อยมาก แต่ก็เพราะสองสิ่งนี้เอง ทั้งสองจึงไม่ยอมทิ้งสมบัติเพียงน้อยนิดที่พวกเขาหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง
หลี่ซิ่วชุนยัดเสื้อผ้าฝ้ายสามตัวลงในกระเป๋าอย่างรวดเร็ว หลังจากแน่ใจว่าไม่มีอะไรตกหล่นแล้ว ก็รีบออกมาที่ห้องนั่งเล่น
ทั้งสองแบกถุงกระสอบขึ้นบ่า กำลังจะออกไป หลี่ซิ่วชุนก็พูดขึ้นมากะทันหัน:
"ถ้าเราหนีไปแล้ว อาเยี่ยนกลับมาจะทำยังไง?"
"งั้นเราไปที่เขตสองก่อน! ไปรับเขาออกมา แล้วค่อยพากันหนี!" เฉินถานตอบอย่างเด็ดขาด
"เขาต้องตามหาพี่ชายแน่..."
"พี่ชายของเขาตายไปแล้ว"
เฉินถานพูดพลางเตรียมเปิดประตู ทันใดนั้นก็มีเสียงเสียดสีของกุญแจสอดเข้ารูกุญแจดังขึ้น
ร่างของทั้งสองชะงักแข็งอยู่กับที่!
ประตูบ้านถูกเปิดออกอย่างช้าๆ เด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามา
เฉินหลิงเห็นทั้งสองที่แบกถุงกระสอบอยู่ ก็อึ้งไปเล็กน้อย ถามอย่างสงสัย: