ได้ยินคำนี้ ฉู่มู่หยุนก็ฉายแววแปลกใจในดวงตา
“ทำไม? นายก็สนใจเส้นทางเชื่อมเทพเหมือนกัน?”
“ก็สนใจอยู่บ้าง แล้วหลังจากนี้ผมตั้งใจจะเป็นผู้รักษากฎด้วย ก็เลย…”
“ผู้รักษากฎ” ฉู่มู่หยุนพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้น นายตั้งใจจะเดิน ‘วิถีเทพสงคราม’?”
“คงอย่างนั้น… ผู้รักษากฎ ไม่ใช่ต้องเดิน ‘วิถีเทพสงคราม’ เท่านั้นเหรอ?”
“ใครบอก?” ฉู่มู่หยุนหัวเราะเบาๆ “ผู้รักษากฎ อันที่จริงควรเรียกว่าเจ้าหน้าที่รักษากฎ ส่วนใหญ่จะเป็น ‘วิถีเทพสงคราม’ เพราะเป็นเส้นทางเชื่อมเทพเพียงสายเดียวที่พิภพแสงออโรร่าครอบครอง
แต่ในหมู่ผู้บังคับใช้กฎหมายของเมืองแสงออโรร่า ก็ไม่ได้ขาด[ผู้ได้รับเทวานุเคราะห์]จากวิถีเทพอื่น พวกเขาก็เป็นผู้บังคับใช้กฎหมายได้เหมือนกัน”
“ผมไม่มีความสามารถพิเศษอะไร บางทีอาจไม่มีโอกาสได้เป็น[ผู้ได้รับเทวานุเคราะห์]เลยด้วยซ้ำ” เฉินหลิงถอนหายใจ “เป็นไปได้สูงสุด ก็คงต้องรอเป็นผู้รักษากฎครบสามปี แล้วไป ‘คลังโบราณวิถีสงคราม’ ลองเสี่ยงโชคดู…”
“พี่ ใครบอกว่าพี่ไม่มีความสามารถพิเศษ!” เฉินเยียนวางตะเกียบทันที พูดจริงจัง “พี่เก่งขนาดนั้น ต้องมีพวกนั้นเยอะแยะ… วิถีเทพอะไรนั่น แย่งตัวพี่แน่!”
เฉินหลิงยิ้มขมขื่น
เฉินหลิงพูดความจริง… ตั้งแต่ชาติก่อน เขาก็เป็นแค่หยดน้ำเล็กๆ ที่ไม่โดดเด่นในคลื่นความธรรมดา
ตอนเด็กๆ พ่อแม่เคยกดดันให้เขาเรียนดนตรี หมากล้อม การเขียนพู่กัน และวาดภาพ แต่ไม่มีอะไรเชี่ยวชาญเลย โตมาก็ลืมหมด ผลการเรียนก็ปานกลาง ร่างกายก็ไม่ค่อยดี เป็นคนธรรมดาที่อาจพอรู้ทุกอย่างนิดหน่อย แต่ถ้าจะดึงออกมาจริงๆ ก็คือไม่มีอะไรเลย