สัตว์เทพหายไปแล้ว?
อวิ๋นเจิงขมวดคิ้ว ใจนึกคลางแคลงไม่น้อย นางยกมือขึ้นนับนิ้วคำนวณชะตา ยิ่งคำนวณคิ้วก็ยิ่งขมวดมุ่น เรื่องอันใดกัน? ครานี้การไปของสัตว์เทพกลับกลายเป็นหมอกหนามัวมืด มองไม่เห็นทางแจ่มชัดเลย
ประหลาดนัก!
โดยทั่วไป หากเป็นเช่นนี้ ย่อมมีเหตุสองประการ หนึ่งคือเกี่ยวข้องกับนางเองโดยตรง สองคือมีพลังภายนอกอันแข็งแกร่งเข้ามาแทรกแซง
เหตุแรก อวิ๋นเจิงมองข้ามไปเองโดยไม่กล่าวถึง คิดถึงเหตุที่สอง ในหัวของนางก็นึกถึงร่างสูงสง่าเยือกเย็นของหรงซั่วขึ้นมา
เจ้าคนอย่างหรงซั่วมาที่นี่ ใช่หรือไม่ว่าจะมาชิงสัตว์เทพไปอย่างเงียบเชียบ!
หรงซั่วครอบครองผังชะตาดาวจื่อเวยวาสนาใหญ่ ในร่างมีพลังมหาศาลยิ่งจนนางคาดคะเนมิได้ สิ่งที่ทำให้นางคำนวณไม่ออกได้ ก็มีเพียงพลังแทรกแซงจากภายนอกของเขานั่นเอง
ขณะนั้นเอง หรงซั่วก็จามขึ้นมาอย่างไม่รู้เหตุ...
อวิ๋นเจิงเห็นมนุษย์ผู้บำเพ็ญเพียรเบื้องหน้านั้นเริ่มออกค้นหาสัตว์เทพกันอย่างกวาดล้างเป็นตาราง นางก็หมดอารมณ์จะสนใจอีก
นางออกจากบ้านมาสองวันแล้ว หากยังไม่กลับไป คุณปู่คงเป็นกังวลจนทนไม่ไหวแล้ว
นางลูบก้อนขนปุกปุยเล็ก ๆ ที่อยู่ใต้ชุดคลุมสีหมึก คิดว่าจะส่งมันออกจากเขตในของป่าดั่งเปลวเพลิงไปด้วยระหว่างทาง
เมื่ออวิ๋นเจิงกำลังจะหมุนกายจากไป ก็มีเสียงเรียกนางจากด้านหลัง: “คุณหนูผู้นี้ เหตุใดจึงแอบซ่อนอยู่ที่นี่อย่างลับ ๆ ล่อ ๆ เล่า?”
อวิ๋นเจิงรู้สึกถึงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นในใจทันที หรี่ตามองไปยังต้นเสียง
ชายรูปงามสุภาพผู้ถือพัดกระดาษในมือ ยิ้มละมุนมองมายังอวิ๋นเจิง