“จะเอาทั้งหมดเลยหรือ?” แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตาของผู้ดูแล
“อืม”
อวิ๋นเจิงพยักหน้า ก่อนอธิบายว่า “สำหรับอาจารย์ข้า ยิ่งเก็บแผ่นยันต์ไว้มากก็ยิ่งดี จะได้สำรองไว้ใช้ยามจำเป็น”
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้” ผู้ดูแลพลันเข้าใจกระจ่าง
ผู้ดูแลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนประเมินว่า “ที่นี่น่าจะยังมีแผ่นยันต์เหลืออยู่สามร้อยกว่าแผ่น แต่ข้าขายให้เจ้าได้เพียงแปดส่วน หากขายออกไปมากเกินจนแผ่นยันต์ในคลังร่อยหรอ คงอธิบายกับคนเบื้องบนได้ยาก”
“ได้ ไม่มีปัญหา” อวิ๋นเจิงรับคำทันที ไม่คิดจะทำให้เขาลำบากใจ
เมื่อเห็นเช่นนั้น ผู้ดูแลก็เผยรอยยิ้มออกมา
อวิ๋นเจิงกล่าวว่า “แต่ข้าต้องบอกเจ้าไว้ก่อนข้อหนึ่ง ยันต์ที่อาจารย์ข้าหลอมสร้างอาจแตกต่างจากของคนอื่นเล็กน้อย แต่ประสิทธิผลเทียบได้กับยันต์ระดับสามขั้นต้นอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นข้าจะสาธิตให้เจ้าดู หากเจ้าพอใจค่อยซื้อ”
ผู้ดูแลตอบตกลงทันทีโดยไม่ลังเลมากนัก
จากนั้นเขาก็พาอวิ๋นเจิงไปซื้อแผ่นยันต์สองร้อยยี่สิบแผ่น โดยขายให้ในราคาครึ่งหนึ่งของราคาปกติ
อวิ๋นเจิงจ่ายหินวิญญาณชั้นต่ำให้เขาหนึ่งพันหนึ่งร้อยก้อน จากนั้นก็ออกจากที่นั่น
หินวิญญาณที่เดิมทีหลอกมาจากฟางซือเหยียนกับอีกคน ตอนนี้เหลือเพียงหินวิญญาณชั้นต่ำกว่าสี่พันก้อนเท่านั้น
หินวิญญาณชั้นต่ำหนึ่งก้อนมีค่าเท่ากับทองคำหนึ่งร้อยเหลียง!
มองเช่นนี้แล้ว นางก็เป็นเศรษฐีนีน้อยอีกครั้ง
“ท่านเจ้า ท่านออกมาแล้ว” ใบหน้าของเด็กหนุ่มร่างผอมบางอาซวีเปี่ยมด้วยความยินดี