ยอดฝีมือวิชาเนตรหนึ่งเดียว

ตอนที่ 19 องค์ชายเองก็พ่ายแพ้

7 นาที· 1.5K คำ

อวิ๋นเจิงยิ้มพลางอธิบายว่า “นี่คือยันต์ไล่หนาว วันนั้นข้าสังเกตเห็นว่าสภาพร่างกายของเจ้าดูเหมือนจะมีความผิดปกติอยู่บ้าง ทั้งยังกลัวความหนาว ข้าจึงทำยันต์ไล่หนาวนี้ขึ้นมา”

หรงซั่วถือแผ่นยันต์สีขาวไว้ในมือ ดวงตาลึกล้ำดำขลับดุจหินแก้วสีหมึกคู่นั้นขยับไหวเล็กน้อย

อวิ๋นเจิงเห็นหรงซั่วกำยันต์ไว้ในมือ แต่กลับนิ่งเงียบไม่ขยับ จึงอดถามไม่ได้ว่า “เจ้ารังเกียจมันหรือ?”

ดวงตาของหรงซั่วไหววูบ คล้ายมีความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะพรรณนาผ่านเข้ามา

“ยันต์ไล่หนาวนี่อาจจะดูขัดสนไปสักหน่อย แต่ก็เป็นน้ำใจของข้านะ หากเจ้าไม่ต้องการก็คืนมาเถอะ”

อวิ๋นเจิงพูดจบก็คิดจะคว้ายันต์ไล่หนาวในมือเขากลับมา

ทว่าในวินาทีถัดมา ยันต์ไล่หนาวก็หายไปจากมือของเขา มือที่คว้าอากาศว่างเปล่าของอวิ๋นเจิงจึงไปจับมือใหญ่ของหรงซั่วแทน

มือเล็กนุ่มนิ่มสัมผัสเข้ากับมือใหญ่เย็นเฉียบ อวิ๋นเจิงรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมาในใจ นางเงยหน้าขึ้นพอดีกับสบตาคู่ลึกล้ำเปี่ยมปริศนาของเขา

ทว่าหลังจากสบตากันเพียงสองวินาที หรงซั่วก็หันหน้าหลบสายตา ก่อนกล่าวทั้งที่หันหลังให้นางว่า “หนูแห่งพุทธาวาสจะฝืนรับไว้ก็แล้วกัน”

คนผู้นี้ช่างประหลาด ทั้งยังหยิ่งยโสเอาแต่ใจอยู่ไม่น้อย อวิ๋นเจิงแอบคิดในใจ

เวลานี้กลับไม่มีใครสังเกตเห็นว่าใบหูของหรงซั่วค่อย ๆ แดงระเรื่อขึ้น

อวิ๋นเจิงกวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วถามว่า “ที่นี่คือที่ไหนหรือ?”

“ตำหนักสวรรค์อันดับหนึ่ง”

ที่นี่คือตำหนักสวรรค์อันดับหนึ่งจริง ๆ ด้วย มิน่าเล่าทุกอย่างที่นี่ถึงได้ตกแต่งอย่างหรูหราประณีต ด้วยความสามารถของหรงซั่ว เขาย่อมเข้ามาที่นี่ได้อย่างแน่นอน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป