ยอดฝีมือวิชาเนตรหนึ่งเดียว

ตอนที่ 33 แยกย้ายลงมือ

6 นาที· 1.5K คำ

ราตรีค่อย ๆ มืดมิดลง ณ ตำหนักอวิ๋นอ๋อง

ในฤดูร้อนเช่นนี้ เสียงจักจั่นร้องระงม เสียงกบร้องก้องไพร ท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้เอง กลับมีคนแปลกหน้าหลายคนแฝงตัวเข้ามาในตำหนักอวิ๋นอ๋อง พวกเขาชำนาญการเคลื่อนไหวในยามราตรี เงาร่างดุจภูตผีหลบเลี่ยงการตรวจจับของทหารองครักษ์และทหารเงามืดแห่งตำหนักอวิ๋นอ๋องได้อย่างคล่องแคล่ว

เสียงซอกแซกแผ่วเบาดังขึ้นที่หออวิ๋นจงทางทิศใต้ของตำหนักอวิ๋นอ๋อง

“เจ้าคนไร้ค่านั่นอยู่ที่ใด? เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่าที่นี่ไม่มีร่องรอยของคนแปลกหน้าอาศัยอยู่มานานแล้ว”

“มิใช่ว่าคนไร้ค่าของตำหนักอวิ๋นอ๋องอยู่ที่หออวิ๋นจงทางทิศใต้หรือ?”

หัวหน้าคนชุดดำเอ่ยเสียงต่ำว่า “คนที่ให้เบาะแสมาคงให้ข้อมูลผิด พวกเราแยกย้ายกันค้นหาเถิด ระวังอย่าเข้าใกล้ที่พักของอวิ๋นจิ่งเทียน ห้ามทำให้อวิ๋นจิ่งเทียนตื่นตกใจเด็ดขาด มิฉะนั้นภารกิจคราวนี้ของพวกเราจะล้มเหลว!”

“ได้ แยกย้ายกันลงมือ”

คนชุดดำทั้งสี่หารือกันเสร็จแล้วก็แยกย้ายไปคนละทิศ เนื่องจากพวกเขาเป็นนักฆ่า จึงมีวิธีซ่อนเร้นลมหายใจของตนเอง ชั่วขณะหนึ่งย่อมไม่มีผู้ใดพบร่องรอยของพวกเขา

ในเวลานี้เอง อวิ๋นเจิงซึ่งกำลังนั่งสมาธิบำเพ็ญอยู่ในห้อง พลันเบิกตาทั้งสองขึ้น

นางหรี่ตาเยือกเย็นลงเล็กน้อย มีคนแปลกหน้าสัมผัสถูกมหาพุทธม่านพลังเคล็ดวิชาที่นางวางไว้ในหออวิ๋นฮุยแล้ว!

อวิ๋นเจิงลุกขึ้นอย่างไม่แสดงอาการ จากนั้นหยิบเสื้อคลุมสีเรียบที่พาดอยู่บนราวมาสวมอย่างคล่องแคล่ว ก่อนเรียกกระบี่เงินคมกริบเล่มหนึ่งออกมา แสงเงินวาบผ่าน ประกายเย็นเยียบพลันส่องแสง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป