แม้พลังวิญญาณและเรี่ยวแรงจะไม่เพียงพอ แต่อวิ๋นเจิงกลับยิ่งสู้ยิ่งฮึกเหิม
นางแทงหอกออกไป มังกรเพลิงที่ควบแน่นจากพลังวิญญาณพุ่งทะยานเข้าใส่นักฆ่าคนหนึ่งอย่างรวดเร็ว นักฆ่าคนนั้นตกใจ รีบคิดถอยหนี ทว่ากลับรู้สึกราวกับมีตาข่ายไร้รูปร่างผืนหนึ่งมัดตรึงเขาไว้กับที่อย่างแน่นหนา!
“ตูม——”
นักฆ่าคนนั้นถูกมังกรเพลิงโจมตีจนกระเด็นไปไกล! เขาบาดเจ็บสาหัส นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ขยับตัวไม่ได้
ในตอนนั้น อวิ๋นเจิงแปะยันต์ลงบนร่าง ความเร็วของนางพลันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในชั่วพริบตา
อวิ๋นเจิงเคลื่อนไหวอยู่ท่ามกลางนักฆ่าสองคนที่เหลือ หอกในมือนางว่องไวและคล่องแคล่ว ร่างของนักฆ่าทั้งสองถูกนางแทงจนเป็นรูพรุน!
ทว่าตัวนางเองก็ไม่ได้ได้เปรียบเท่าใดนัก เสื้อคลุมสีเรียบที่สวมอยู่ถูกเลือดชโลมจนแดง ทั้งยังขาดวิ่นอยู่หลายแห่ง
สภาพของนางดูยับเยินอย่างยิ่ง ทว่า——
ในดวงตาของนางเต็มไปด้วยจิตต่อสู้ที่บ้าคลั่ง ราวกับคนคลั่งการต่อสู้ที่ไม่ยอมล้มเลิกจนกว่าจะบรรลุเป้าหมาย!
ชิงเฟิงซึ่งซ่อนตัวอยู่ในเงามืดมองภาพนั้นอย่างตะลึงงัน เขาเองก็อยากออกไปช่วยกำจัดศัตรูให้สักสองสามคน เพียงแต่ดูเหมือนนางจะไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเขาเลย……
ดูท่านางยังอยากให้ศัตรูมาเพิ่มอีกด้วย!
ชิงเฟิงมองออกว่า แท้จริงแล้วด้วยวิชาพิสดารของอวิ๋นเจิง นางสามารถจัดการนักฆ่าทั้งสามคนได้ในเวลาอันสั้น แต่เพราะต้องการฝึกฝนความสามารถในการต่อสู้จริง นางจึงจงใจยืดเยื้อ แม้ต้องทำให้ตนเองบาดเจ็บไปทั้งร่างก็ไม่เสียดาย!