เซี่ยฉางเฟิงเคยคิดว่าเย่อู๋ซวงมีโอกาสลบล้างสถิติของเขาได้
นั่นตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่าเย่อู๋ซวงมีรถแข่งที่ดีพอ และมีเทคนิคการขับที่เก่งกาจพอ
เมื่อครู่เขายังคิดคำนึงว่าเย่อู๋ซวงมั่นใจขนาดนี้ รถแข่งที่เธอเตรียมมาจะต้องดีแค่ไหน
ผลคือ เธอไปยืมรถแต่งของพี่น้องเขามา
รถแต่งราคาแค่สี่ล้าน จะไปเทียบกับรถแต่งแปดสิบล้านของจงเจิ้งหวงได้อย่างไร?
ช่องว่างระหว่างนี้ มันมากเกินไปจริงๆ
พี่น้อง B ก็พยักหน้าอย่างลำบากใจ: "ขับรถคันนี้ จริงๆแล้วไม่น่าจะลบล้างสถิติของคุณได้"
เขาแค่แต่งรถขึ้นมาเล่นๆ คันหนึ่ง เพื่ออยู่เป็นเพื่อนพี่น้อง จะไปเทียบกับรถแต่งของนักแข่งอาชีพได้อย่างไร
พี่น้อง A คล้องไหล่เขาพลางยิ้มเจ้าเล่ห์: "ยังจำได้ไหม ตอนนั้นนายขับรถคันนี้ เกือบเกิดอุบัติเหตุ ผ้าเบรกก็เกิดรอยร้าว ทำเอานายตกใจร้องตะโกนลั่นถนน..."
พี่น้อง B ลุกขึ้นพรวด: "ผมไม่ได้เปลี่ยนผ้าเบรก!"
พี่น้อง A ทำหน้าฉงน: "หมายความว่าไง?"
พี่น้อง B สีหน้าเคร่งเครียด: "หลังจากเกิดเรื่องครั้งนั้น ผมเอารถทิ้งไว้ในโรงรถโดยไม่ได้จัดการอะไรเลย ลืมเปลี่ยนผ้าเบรกไปเลย!"
พี่น้อง C เบิกตากว้าง: "ก็หมายความว่า รถที่สาวจีนแผ่นดินใหญ่ขับอยู่ คือ...รถเสี่ยงอันตรายที่ผ้าเบรกอาจหักได้ทุกเมื่อ?"
พี่น้อง A อึ้งไปเลย: "นายทำเรื่องเหลวไหลแบบนี้ได้ยังไง! นี่มันไม่ใช่การทำร้ายคนอื่นหรือไง!"
พี่น้อง B ยิ่งเครียดหนักขึ้นไปอีก: "ผะ...ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ...แล้วจะทำยังไงดี?"
เซี่ยฉางเฟิงจ้องเขม็งไปที่พี่น้อง B ด้วยความโกรธ ไม่ทันได้ตำหนิ ก็รีบวิ่งทะยานไปยังที่นั่งผู้บรรยายราวกับบินได้!
ในขณะเดียวกัน ภายในสนามก็มีเสียงเริ่มการแข่งขันดังขึ้น
รถแต่งจำนวนมากเหยียบคันเร่งพร้อมกัน ออกตัวมุ่งหน้าไปพร้อมๆกัน!
จงเจิ้งหวงนำอยู่ชั่วคราว อันดับสองคือจินเจียเหริน ตามมาด้วยผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆที่ไล่เลี่ยกัน เย่อู๋ซวงก็อยู่ในนั้นด้วย
คนกลุ่มนี้อย่างไรก็เป็นนักแข่งรถอาชีพตัวจริง แตกต่างจากนักแข่งสมัครเล่นที่เธอเคยเจอที่สนามแข่งรถชานเมืองใต้