เรื่อง "กระโดดหนีตายแล้วรถระเบิด" แบบนี้ สมัยเป็นนักฆ่า เย่อู๋ซวงเคยเจอมานับครั้งไม่ถ้วน
เธอมองว่ามันเป็นเรื่องปกติ
แต่คนทั่วไปไม่มีทางมองว่านี่เป็นเรื่องปกติ!
กล้องถ่ายทอดสดจับภาพเย่อู๋ซวง ใบหน้างดงามไร้ที่ติของเธอเรียบเฉย หางม้าปลิวสะบัดกลางอากาศ
เบื้องหลังคือเปลวไฟที่ลุกโชน กับผู้ชมแถวหน้าที่กรีดร้องหนีตายกระเจิง
ช่างเป็นภาพที่ตัดกับเธออย่างสิ้นเชิง
เจ้าหน้าที่ดับเพลิงประจำสนามรีบเข้าปฏิบัติการทันที
ทีมแพทย์ก็เข้ามาดูแล "คุณหนูเย่ คุณไม่เป็นอะไรนะ? ต้องไปโรงพยาบาลไหม?"
"ไม่ต้อง" เย่อู๋ซวงเดินผ่านทีมแพทย์ไป
เธอรู้ดีว่าต้องป้องกันตัวอย่างไรในสถานการณ์แบบนั้น เลยไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมาก
ตอนนั้นเอง จงเจิ้งหวงก็มาถึงเส้นชัยพอดี
เธอมองรถแต่งสีแดงที่กำลังลุกไหม้ แววตาฉายแววชื่นชม หันไปพูดกับเย่อู๋ซวงว่า
"ฉันคิดว่าคุณน่าจะเป็นนักแข่งรถหญิงอันดับสองของโลก"
เย่อู๋ซวงยิ้มจาง ๆ "เพราะฉันชนะคุณหรือ?"
"ไม่ใช่ เพราะฉันเคยเห็นนักแข่งหญิงที่เก่งกาจกว่านี้" จงเจิ้งหวงยิ้มเช่นกัน
"ในรอบชิงของศึกราชาช่างเครื่องโลกครั้งที่แล้ว ซึ่งเป็นสนามแข่งของผู้ชาย มีผู้หญิงคนหนึ่งบุกเข้ามาในสนาม แล้วทิ้งนักแข่งชายระดับหัวแถวทุกคนไว้ข้างหลัง
ฉันไม่รู้ว่าคุณจะเอาชนะนักแข่งชายระดับท็อปของโลกกลุ่มนั้นได้หรือเปล่า แต่คุณเอาชนะนักแข่งหญิงระดับท็อปของโลกได้แล้ว ไม่มีข้อสงสัย"
เย่อู๋ซวงเลิกคิ้ว
ถ้าจงเจิ้งหวงรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นก็คือเธอเอง จงเจิ้งหวงจะคิดยังไง?
พูดไปก็น่าขำ เธอแค่ไล่ตามเหยื่อแล้วบังเอิญพุ่งเข้าไปในสนามเท่านั้น
เย่อู๋ซวงจ้องมองรอยขูดลึกที่ยุบเข้าไปตรงหัวรถของจงเจิ้งหวง "ดูท่าคงต้องเสียเงินซ่อมไม่น้อย"
จงเจิ้งหวงยักไหล่ "เป็นเกียรติของมัน"
พูดคุยกันสั้น ๆ ทั้งสองก็เดินสวนกันไป
เย่อู๋ซวงมุ่งหน้าไปยังเขตพัก
"สาวจีนแผ่นดินใหญ่ โอ๊ะไม่ใช่ คุณหนูเย่ ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ผมไม่ชอบแข่งรถ เลยลืมเรื่องผ้าเบรกไปเลย!" พี่น้องของเซี่ยฉางเฟิงพนมมือ ก้มหัว เต็มไปด้วยสีหน้าขอโทษ
"รถคันนั้นราคาเท่าไหร่ ฉันชดใช้ให้" เย่อู๋ซวงหยิบมือถือออกมา เตรียมโอนเงิน